part 6 - โลมาน้อยจ๋า....ฉันรักคุณณ-little dolphinSaraNgHyE
ทางด้านหมียุนที่ออกมาระบายอารมณ์ข้างนอกห้อง
เราเปนบ้าอะไรน้ะ ทำไมต้องโมโหยัยนั่นด้วย เอ้ย คิดแล้วก็ฉุน'
เอียหมีนึกในใจขณะ ที่พยายามจะสงบอารมณ์โมโหที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจ
โถ่ว้อยยยยย......-*-.
ยินดีที่ได้รู้จัก น้ะค้ะ เซียจัง มิกกี้ ฉัน ชีเน่ค่ะ ชอง ชีเน่ ค่ะ
..เขาถอนหายใจอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักมาจากด้านใน
ยัยบ้านั่น........ฮึ้ยยย....มีความสุขอะไรนักหนาน้ะ....
น่าหมั่นใส้ชะมัด.........เห้ยย....จะยิ้มให้ปากฉีกเรยมั้ย ...
ฮึ้ยยย.....ยัยบ้าผู้ชายยยย
หมียุนนึกในใจด้วยอารมณ์ฝืดเคือง
++++++++++++++++++++++++++++
ที่ห้องเสื้อแห่งหนึ่งที่เป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น
ซังอาออกมาที่นี่เป็นเพื่อนนาโฮะ
..เนื่องจากร้านนี้เป็นทางผ่านระหว่างโรงเรียนและคอนโดพอดี
ขณะที่นาโฮะเข้าไปรองชุดนั้น เธอก็ได้ฝากมือถือไว้กับซังอาเพื่อนรัก
*** *** *** *** ***
ติ๊ดๆเสียงโทรศัพท์ที่อยู่ในมือของร่างบางดังขึ้น
เอ๊ะ ใครส่งข้อความมาให้นาโฮะอ่ะ
แอบเปิดดูหน่อยแล้วกัน
ร่างบางนึกในใจก่อนจะถือวิสาศะเปิดดูข้อความในมือถือ
ผมก็ชอบคุณ พวกเรามาคบกันเถอะน้ะ
นี่คือข้อความที่ปรากฏอยู่บนหน้าปัดมือถือรุ่นสไลด์สีเมทัลลิกของนาโฮะ
ติ๊ดๆ
แต่ยังไม่ทันที่ร่างบางจะรู้สึกผิด
ร่างบางก็ต้องสะดุ้งขึ้นอีกครั้ง
เมื่อข้อความได้เข้ามายังเครื่องของเพื่อนสาวเป็นครั้งที่สอง
เจอกันพุ่งนี้ 3-30 ที่หน้าร้านขนม มาริ ปังน้ะครับ
ข้อความที่สองปรากฏบนหน้าจอโดยการจัดการของระบบโดยอัตโนมัติ
เหวอ.....ซวยแล้วสิเรา...ได้มารู้ในเรื่องที่ไม่ควรรู้แล้วสิ
แต่ว่านีมันจากใครเนี่ย...
ร่างบางนึกในใจก่อนจะ ก้มลงไปดูชื่อที่ปรากฏบนหัวข้อความ
เหวออออ.........
ผมก็ชอบคุณ พวกเรามาคบกันเถอะน้ะ
จากซีอา จุนซู
จากซีอา จุนซู
จากซีอา จุนซู
จากซีอา จุนซู
เหวอออออออออออ........
ไม่จริง..ช่ายมะ
..........
...
ทำไมต้องฉันช๊อคขนาดนี้ด้วยน้ะ.........
ซังอา เสร็จแล้วๆ สวยมั้ย..
ร่างบางตื่นจากภวังค์ความคิดของตนด้วยน้ำเสียงใสของเพื่อนสาว
อื้อ...
เสียงสั่นเครือและหน้าตาเหม่อลอยของร่างบางสะดุดใจของเพื่อนสาวในทันที
ซังอาเป็นไรรึปล่าวนาโฮะจังไม่รั้งรอที่จะถามเพื่อนสาว
อ้ะ...ปล่าวนี่
ทางฝ่ายซังอาเมื่อเริ่มรู้ว่าตนเองมีอาการผิดปกติจนเพื่อนสาวจับได้ก็กลบเกลื่อนด้วยหน้าตายิ้มแย้มและน้ำเสียงสดใสในทันที
งั้นไปลองต่อก่อนน้ะ
นาโฮะที่คิดว่าไม่มีอะไรจึงกลับไปลองชุดต่อ
อื้อ จ้า
ส่วนซังอาหรือหนูแก้มของเรานั้นก็ตีเนียนได้เหมือนเดิม
จุนซู รัก นาโฮะจังสิน้ะ
หึหึ แล้วทำไมเราต้องอยากร้องให้ด้วยหล่ะ
น่าสมเพศชะมัดเรย...เพื่อนสมหวังในความรักเราก้ควรจะดีใจด้วยไม่ใช่เหรอ.
สาวน้อยคิม ซังอานึกในใจ...
ตอนนี้เธอรู้แล้วหล่ะว่า...
..ทำไมเธอถึงไม่อยากอยู่กับเพื่อนรักทั้งสองตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา
.................ไม่อยากจะเชื่อเลย..........
......นี่เหรอความรัก...เรารักซีอา จุนซูหรือเนี่ย....
...แต่มารักเอาตอนนี้ก็..ไม่ทันแล้วหล่ะ
....จุนซู....นาโฮะ..ยินดีด้วยน้ะ.....
(((โอ้ยยย...เข้าใจผิดไปหย่ายแล้วนู๋เอ๋ย...-คนเขียน)))
++++++++++++++++
กลับมาที่ห้องประชุมของเอสเอ็ม
แล้วตกลงว่า...มีใครมีไอเดียเรื่องสถานที่หรือว่าตีมงานที่อยากจะทำมั้ยค้ะตังเมถามทุกคนในห้องประชุมด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง
เราแยกกันไปหาสถานที่มั้ยคับ แล้วก็ตีมงานที่แฟนๆสนใจที่สุดก็น่าจะเป็นเรื่องความรักของพวกเราน้ะฮะ
*-*แจจุงตอบหน้าตาระรื่น
โดยมีเพื่อนๆคอยพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วยทั้งสามคน (อีกคนงอนอยุ่นอกห้อง 55+)
และไม่รุ้ตัวเลย...ว่าสาวน้อยหน้าตาน่ารักนั่งทำหน้าเบ้อยู่ตั้งแต่เค้าเข้ามาในห้องแล้ว...
*-* จริงด้วยค่ะ ...อือๆถ้างั้นเราแยกกันไปเป็นกลุ่มละสองคน ไปเก็บรายละเอียดของสถานที่แต่ละที่ดีไหมค้ะ อือ ไปสัก1อาทิตย์เป็นไงค้ะ คำตอบของแจจุงทำให้ตังเมพอใจเป็นอย่างมาก เออออห่อหมกไปกับแจจุง โดยที่ไม่รู้ว่าน้องสาวตัวน้อยของเธอแอบไม่พอใจอยู่นิดๆ
ฮะ..ถ้างั้น .....ผมขอไปกลับคุณอีจินน้ะฮะ แจจุงโพล่งออกมาแทบจะในทันทีที่ได้ยินเสียงแสดงความเห็นด้วยจากหัวหน้าวงสนทนาอย่างพี่เม
หาาา....ไม่น้ะค้ะพี่เม หนูอยากอยู่กับพี่เมน้ะค้ะทันทีที่ได้ยิน...จิ๊ดก็โวยวายออกมาเป็นภาษาไทยในทันที
จิ๊ด..พี่ว่าก็ดีเหมือนกันน้ะ นู๋จะได้ช่วยพี่เก็บรายละเอียดเกี่ยวกับคุณแจจุงด้วยงัย
เมที่ออกจาเห็นด้วยกับแจจุง เพราะตนก็แอบอยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับแจจุง จึงหวังจะให้น้องรักอย่างจิ๊ดมาช่วย ...ตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสดใส ไม่สนใจน้องสาวที่จะงีดดตายแล้ว
เงก ....ฮื้อออออ...ไปกะพี่เมม่ายด้ายเหรอจิ๊ดยังไม่เลิกอ้อนวอนพี่เมของเธอ ช่วยม่ายด้ายหนิ ยอมอ้อนอยู่อย่างงี้ทั้งคืนดีกว่าต้องไปอยู่กะเสืออย่างตานั่นตั้ง1อาทิตย์ ((เค้าเปนสิงโตน้อง 55+ - คนเขียน))
น้าาาาาาาาาๆๆๆๆๆตังเมเองก้ไม่ยอมแพ้ ขืนเธออยุ่เฉยๆต้องแพ้น้องแน่ๆ ทำตาแป๋วเสียงเล็กอ้อนวอนจิ๊ดบ้าง
I prey for this love to be true ปิ๊บบบ ((เสียงมือถือของจิ๊ด))
เห...ใครโทรมาน้ะ
จิ๊ดสะดุ้งกับเสียงโทรศัพท์ของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะกดปุ่มรับโทรศัพท์
ยอบอเซโย
พี่จิ๊ดๆๆๆ นี่แตงโมเองค่ะ ตอนนี้แตงโมอยู่ที่อินชอน อยากเจอพี่จิ๊ดจังเรยปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงร่าเริง อย่างคุ้นเคยด้วยความรวดเร็วทันทีที่ได้ยินเสียงจากต้นสาย
ทางฝ่ายต้นสายเมื่อได้ยินดังนั้นก็หันไปมองแจจุงอย่างเยาะเย้ยเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มอย่างมีชัย
พี่ค้ะ เพื่อนหนูมาจากไทยอ่าค่ะ สงสัยจาไปด้วยไม่ได้ซะแล้ว...น่าเสียดายจัง
จิ๊ดทำหน้าเศร้าให้พี่เม แล้วทำเสียงที่ท้ายประโยคให้น่าสงสาร
ท่ามกลางสีหน้าผิดหวังของแจจุงและพี่เม
เดี๋ยวผมไปรับให้ก็ได้ครับ คุณฮีจินไปทำงานเถอะ
ยูชอนที่ไม่ทันเกมของสาวน้อยของเราจึงแสดงน้ำใจออกมา
โอย....ยูชอน..คุณเป็นคนดีเจงๆ แต่ไม่ใช่ตอนนี้...งี้ดดดดดดด
จิ๊ดนึกในใจก่อนจะ ตอบน้ำเสียงเกรงใจหน้าซีดดด
จะดีเหรอค้ะ
พี่เมที่ตั้งสติได้ก่อนจึงรีบขอบคุณยูชอนแล้วดำเนินการตามแผนต่อไป
ดีค่า ขอบคุณมากน้ะค้ะ คุณยูชอน
ครับ...ยินดีครับยูชอนยิ้มรับคำขอบคุณอย่างซื่อๆแล้วออกจากห้องเตรียมเดินทางไปที่สนามบินอินชอน
ในขณะนั้นแจจุงก็ได้ลากนางเอกผุ้น่าสงสารของเราออกจากห้องไปแล้ว แม้จะไม่มีใครสังเกตเห็น
แผนการต่อไปของตังเมก็คือ...ให้ใครก็ได้ไปกับไอ้หมีโหด แล้วเธอจะได้ไปทำงานสบายๆ
แล้วคุณชางมิน หรือ คุณจุนซูดีค้ะที่จะไปกับคุณยุนโฮตังเมถามสองหนุ่มที่เหลือในห้องด้วยน้ำเสียงร่าเริง
พวกผมจะไปด้วยกันครับ
แต่ดูเหมือนครั้งนี้โชคจะไม่เข้าข้างเธอ สองหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงตื่นตัวแทบจะในทันทีที่เธอจบประโยค แหมๆ ก็ใครจะอยากไปไหนด้วยตอนพี่หมีอารมณ์เสีย ขีนไปด้วยมีหวังกลับมาเป็นอาหารหมีอัดเม็ดกันพอดี
เอ่อ ....คุณจุนซูค้ะ คือว่าตังเมยังไม่ยอมแพ้ เธอพยายามที่จะชักชวนให้จุนซูไปกับยุนโฮ แต่ดูเหมือนโลมาน้อยกับเป็ดน้อยของเราจะรุ้แกวเจ๊หลินฮุ่ยซะแล้ว
เอ่อ...ชางมินเรารีบไปดีกว่าน้ะเสียเวลาทำงาน
จุนซูเช็ดเหงื่อบนหน้าที่แตกพลั่กๆออกมาเมื่อเห้นสีหน้าอ้อนวอนของเม
แล้วกล่าวออกมาพร้อมกับดึงเป็ดออกจากห้องด้วยความเร็วแสง
ฮะๆๆๆ
เจ้าเป็ดเองก็พอจะรับรู้ออร่าหมีน่ากัวของเจ๊แพนด้าจึงรีบเผ่น
อย่าพึ่งไปสิค้ะ....คุณจุนซู้.....เมที่ไม่ทันทั้งโลมาและเป็ดได้แต่ตะโกนไล่หลังอย่างเสียดาย
+++++++++++++++++++++++
ตังเมจำต้องออกมาเรียกพี่หมี ((ที่ตอนนี้เป็น bear in da bad mood))
นายยยยเจ๊หลินฮุ่ยใช้พลังทั้งหมดที่มีเปล่งเสียงเรียกเฮียหมีขาวเบาๆ
อาไรอีกฮะ...ยัยบ้าเฮียหมีอารมณ์เสียกลับตวาดกลับมาอย่างเสียไม่ได้
นี่ ..... นายต้องไปสำรวจสถานที่ถ่ายทำกับชั้นอ่าเจ๊หลินฮุ่ยพยายามใช้น้ำเสียงนุ่มสมานสัมพัธภาพระหว่างสายพันธ์
โฮ่ยยย...ทำไมต้องกับเทอด้วยหล่ะเฮียหมีที่อารมณ์เริ่มเย็นลงแล้ว ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ แต่คำพูดของเฮียอ่าดิ ดันไปสะกิดต่อมเคืองของเจ๊เค้า คราวนี้ความอดทนที่เก็บมาตั้งแต่เริ่มต้นบทสนทนา ((แน่ใจเหรอว่านี่เป็นบทสนทนา))ก็ขาดสะบั้นภายในทันที เจ๊จึงหันไปกระแทกเสียงใส่หมียักษ์ทันที
นี่คุณชั้นก็ม่ายได้อยากไปกับคุณเรยน้ะ
เออ..รู้แล้ว อะไรก็งานๆๆๆๆ รำคาญเว่ยยยพี่หมีเองก็เริ่มรุ้สึกผิดที่พูดไม่ดีกับเจ๊ก็ตอบกลับไปน้ำเสียงสำนึกค่อยๆ ((แม้รูปประโยคจะไม่ได้ลดความแรงลงเรยก็เถอะ))
รู้แล้วก็รีบไปดิ นั่งทำหน้าหมีท้องผูกอยู่ด้ายเจ๊หลินฮุ่ยที่สัมผัสใด้ถึงความอบอุ่นในน้ำเสียงพี่หมี จึงหันไปแหวเล็กๆก่อนจะเดินนำพี่หมีออกจากตึกเอสเอ็ม
++++++++++++++++++++++
ฝ่ายช้างน้อยแจจุง เมื่อลากแฮมสเตอร์น้อยออกมาได้แล้วก็จับร่างเล็กยัดเข้าไปในรถส่วนตัวที่บริษัทจัดใว้ให้ทันที
นี่คุณทำมัยต้องทำแบบนี้ด้วยร่างเล็ก ถามน้ำเสียงอุ้อี้คล้ายจะร้องให้
ก็อยากทำอ่า ...แต่คำตอบของร่างสุงกลับไม่ได้ช่วยให้ร่างเล็กรู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย
ฮึ่ย...ไม่ชอบคุณร่างเล็กที่ไม่รุ้จะต่อว่าร่างสูงอย่างไรจึงหันไปตะคอกใส่คนข้างๆด้วยสีหน้างอนๆ
อะไรน้ะร่างสูงที่แทบไม่เชื่อหุและสายตาตัวเองกล่าวออกมาอย่างงงๆ
นี่ร่างบางกำลังงอนเขาเหรอเนี่ย
ฮะๆๆๆ น่ารักจังน้าา เม ฮีจิน ไม่ต้องทำตัวน่ารักชั้นก็รักเธออยู่แล้วหล่ะ
ร่างสุงนึกในใจแล้วยิ้มเล็กๆที่มุมปาก
ไม่ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไงก็ไม่ชอบบบ ร่างบางยังคงเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะตะโกนออกมารัวๆด้วยท่าทางแสนงอน
ฮะๆๆๆ แล้วผมต้องทำไงหล่ะ คุณถึงจะชอบ
ร่างสูงหันไปมองร่างบางข้างๆด้วยความรักและเอ็นดูก่อนจะถามออกมาด้วยน้ำเสียงร่าเริง ที่ยิ่งทำให้ร่างบางหงุดหงิดเข้าไปอีก
ไม่ต้องมาพูดเรย ทำไงฉันก้อไม่ชอบบบบๆๆๆๆๆๆๆ เข้าใจม้ายยยร่างบางที่หงุดหงิดเต็มที่ น้ำเสียงของร่างบางเริ่มลดความดังลงแต่ก็ยังคงไว้ด้วยความไม่พอใจที่แสดงออกมา
เหอออออออ แปลกดีแฮะ ร่างสูงไม่แม้แต่จะคิดที่จะหยุดร่างบาง เค้ายังคงมองร่างบางต่อว่าเค้าต่อไปเฉยๆ เผลอๆจะแอบยิ้มด้วยซ้ำ แหมๆ ก้ร่างบางของเค้างอนแล้วน่ารักขนาดนี้มันก็ไม่อยากให้เลิกงอนเลยนี่นา
++++++++++++++++++++++
Fly away Fly away Love...
내 생에 단한번의 사랑아
แน แซ เง ดัน ฮัน บอ นึย ซา รา งา
안녕
อัน นยอง(เสียงริงโทนของแทน)
ฮาโหลคับร่างสูงรับโทรศัพท์ก่อนหันไปลูบหัวปลอบใจแฟนสาวที่กำลังทำหน้าเบ้เสียดายไอศครีมที่เพิ่งจะทำหล่นไปสดๆร้อนๆ
เอ๋ จริงเหรอฮะร่างสูงตอบรับเสียงจากปลายสายด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เรียกความสนใจของร่างบางจากไอศครีมที่เพิ่งทำตกหมาดๆ ไปที่บทสนทนาของร่างสูงทันที
แต่เป็นวันอื่นไม่ได้เหรอฮะร่างสูงตอบเสียงเศร้า หันมามองหน้าร่างบางเศร้าๆเล็กน้อยก่อนจะกลับไปสนใจที่ปลายสายต่อ
งั้นขอสละสิทธ์แล้วกันฮะร่างสูงตอบปรายสายด้วยน้ำเสียงและแววตามุ่งมั่น
แต่เมื่อได้ยินดังนั้นร่างบางก็หันมามองหน้าร่างสูงตาโตทันที พร้อมทั้งส่งสายตาที่สื่อความหมายว่า ไม่ว่านั่นมันคืออะไร ถ้านายสละสิทธิ์นายตาย
เอ่อ..โอเคฮะๆ ไปครับๆ กลับแล้วครับอาจารย์ร่างสุงที่รับรุ้ความหมายความหมายของสายตาของร่างบาง จำใจยอมรับข้อเสนอของปรายสายอย่างขยาดๆ
ทันทีที่วางสาย ร่างสูงก็หันมาต่อว่าร่างบางทันที
อี๋อ่า ทำมายต้องทำแบบนี้ด้วย
ฝ่ายร่างบางเองก็พยายามสงบสติอารมณ์แล้วตอบร่างสูงไปด้วยเหตุผลที่ตนคิดอย่างอ่อนโยน
แทน เด๋วเรียนจบแล้วเราก็จะแต่งงานกันทันทีเรย เพราะงั้นเรายังเหลือเวลาอยู่ด้วยกันอีกตั้งมากน้ะ อีกอย่างถ้าอี๋ทำให้แทนพลาดทุน อี๋ก็คงไม่ใช่คนที่แทนควรจะเอามาเป็นภรรยา ในอนาคตหรอก
ร่างสูง...... เมื่อได้ยินเหตุผลของร่างบางก็ใจเย็นลงและยินดีทำตามข้อเสนอ
เอ่อ..ก็ได้ๆงั้นแทนกลับก่อนน้ะ เด๋วเตรียมสปีชไม่ทันแย่เรยร่างสูงหันมาพูดกับร่างบางก่อนจะหยิบกระเป่าสะพายข้างของตนมาถือใว้
อือ...รักๆๆๆๆๆๆฝ่ายร่างบางเมื่อได้ยินว่าร่างสูงยินดีที่จะทำตามที่ตนบอกแล้ว จึงหันไปยิ้มและบอกรักกับร่างสูง
จ้า แทนก็รักอี๋ร่างสูงได้ยินดังนั้นก็ตอบรับร่างบางทันที
ร่างบางเมื่อเห็นว่าร่างสูงมั่นใจในความรักของตนมากจึงนึกสนุกอยากแกล้งร่างสูง ก่อนจะกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียง เชิดๆเล็กน้อยพร้อมร้อยยิ้มน่ารักว่า
ขี้ตู่...เค้าจะบอกว่ารักษาหุ่นด้วยน้ะต่างหาก
ร่างสูง...เมื่อได้ยินดังนั้นก้หันหลังให้ร่างบางแล้วทำแก้มป่องก่อนจะตอบเบาๆด้วยความน้อยใจว่า
เง้อออออ งอนนน
ร่างบางยิ้มน้อยๆกับการตอบสนองของร่างสูง ก่อนจะง้อคนตัวโตตรงหน้าด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
อ๊าาาา เค้าล้อเล่นน้ะตะเอง รักแทนคับผ้ม สาบานด้วยเกียรติของลูกเสือพาโบเลย55+((พาโบแปลว่า ติ๊งต๊อง))
เห่อๆๆ อ่าน้ะ พาโบจิงๆแหละร่างสูงตอบน้ำเสียงเรียบ แต่ส่งยิ้มบางๆมาให้ร่างเล็ก
เง้อออ...รีบๆไปเรย ชิสๆๆๆๆๆงอนร่างบางดันร่างสูงไปข้างหน้ายิ้มๆก่อนจะหัวเราะเเล้วตอบร่างสูงเบาๆด้วยน้ำเสียงร่าเริง
เง้อออ ง้อ ไปและๆๆๆๆ บั๊บบุย ร่างสูงหันมากล่าวและยิ้มให้ร่างบาง ก่อนจะโบกมือหยอยๆ ให้ร่างบาง และ
ก่อนไปขอหอมทีน้ะๆๆๆ
ร่างสูงกล่าวก่อนจะก้มลงขโมยหอมแก้มร่างบาง แต่ก็โดนสกัดด้วยมือเล็กๆของร่างบาง
ไปเอาในครัวดิร่างบางกล่าวขำๆ
ร่างสูงถึงกับอึ้งกับการเล่นมุกของร่างบาง เหออ จะลากลับแล้วยังมาปล่อยมุกแป้กอีก
แป้กๆๆๆๆๆๆร่างสูงตอบร่างบางน้ำเสียงเซ็งๆ
จุ๊บส์ พอจั้ยร่างบางเจือสีเลือดน้อยๆที่แก้มทั้งสองข้างก่อนจะกระโดดขึ้นไปขโมยความหอมจากแก้มซ้ายของร่างสูง
เง้ออ ม่ายเอาอ่า เค้าจะหอมตะเองร่างสูงหน้าแดงน้อยๆ ก่อนจะกล่าวด้วยสีหน้างอนๆเปื้อนยิ้มน้อยๆ
ร่างบางได้ยินดังนั้น ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วก็ยิ่งเจือสีเหลือดเข้าไปอีก ก่อนจะหันมาหลับตาทำแก้มป่องและกล่าวเบาๆน้ำเสียงนิ่มๆว่า
เง่อออออ อือ
ร่างสูงไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป
จุ๊บส์
*//* บั๊บบุยยย
ร่างบางลืมตาขึ้นมาทีละน้อยก่อนจะลก่าวด้วยน้ำเสียงสดใสและโบกมือหยอยๆ
เกี๊ยมอี๋เอ๋ยม่ายด้ายรู้เรย
....ว่านี่จะเป็นจุ๊บส์สุดท้ายของแทนแล้ว
--------------------------------------------------------
ทางนี้ๆ ชางมินจุนซูโบกมือเรียกน้องชายที่กำลังเดินเลยหน้าร้านไป
เง่อออ พี่ๆ ร้านขนมนี่มานโรแมนติกยางงายฮะเนี่ย ชางมินกล่าวออกมาด้วยความมึน
เออน่า ไอ้น้อง บ่นมากหน้าแก่น้ะจุนซูไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าเป็ดน้อย ตอบน้องชายตัวสูงอย่างไม่แยแสและเดินเข้าไปด้านในของร้าน
เง่ออออชางมินงงกับท่าทางของพี่ชายเล็กน้อยแต่ก็เดินตามเข้าไป
ซังอ๊าาาาา ผมหิวววววววโลมาน้อยแผดเสียงลั่นร้านด้วยสีหน้ายิ้มแย้มทำเอาเจ้าเป็ดมึนหนัก
เง่ออออ น่ากัวน้ะพี่เนี่ยชางมินหันมาเหล่ๆพี่ชายเล็กน้อย
เอ่อ นัดนาโฮะไว้ อีกตั้งครึ่งชั่วโมง จุนซูเป็นคนดีจังนะมาก่อนเวลาตั้งนานแหนะสาวน้อยหน้าตาหน้ารักที่โลมาน้อยเรียกออกมา เดินออกมาทักทายด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเฉนเมย แต่นั่นก็ไม่ตีมึนน้องโลมาเท่า คำพูดของเธอหรอก
เอ๋ ผมเหรอ ผมปล่าวนัดนาโฮะน้ะ
น้องโลมาหน้าซีดลงเมื่อสังเกตได้ถึงอารมณ์ที่ขุ่นมัวของร่างบางตรงหน้า
เค้าไม่เคยสัมผัสอารมณ์แบบนี้ของซังอามาก่อนเรย.....
........ ซังอาสาวน้อยที่อารมณ์ดีเสมอ
......................โมโหอะไรเขาน้ะ
ว่าแต่ซังอาโกรธอะไรผมรึปล่าว หรือว่าเพราะเรื่องคราวที่แล้ว ...ผมขอโทษนะ คราวหลังจะไม่แกล้งแล้วจุนซูโลมาน้อยรีบระร่ำระรักคำพูดออกมาด้วยแววตากังวล
พี่จุนซู ฮั่นแน่ จีบเค้าอยู่เหรอ น่ารักดีนะ ชางมินที่จับไต๋พี่ชายได้จึงรีบหันไปแกล้งกระซิบกับจุนซูด้วยแววตาเจ้าเล่ห์
พูดบ้าๆน่า ชางมินจุนซูหันไปกระซิบแถเสียงเขียว
ฮั่นแน่ๆ ไม่ยอมรับง้านผมจีบแย่งแล้วน้าา
ชางมินกระซิบตอบพี่ชายด้วยน้ำเสียงยียวน
เฮ่ยย ไอ้น้องเวนนน....ไม่ได้โว้ยยย..คนนี้โลมาหวงงงง
น้องโลมาของเรามีหรือจะยอมเสียซังอาสุดน่ารักไปด้ายง่ายๆ
หันไปกระซิบตอบด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน
ฝ่ายชางมินก็แอบยิ้มนิดๆที่พี่ชายยอมรับง่ายกว่าที่คิด
แหม แต่ก็แอบงีดดนิดนึงน้ะ ก็ซังอาที่น่ารักขนาดนี้
โดนพี่ชายสุดรักจองไว้ขนาดนี้ก็คงต้องยอมถอยแล้วหล่ะ
เอ่อ ...ปล่าวหรอกค่ะ ฉันไม่ได้โกรธอะไรจุนซูน้ะค้ะ
ซังอาที่ไม่รู้เรื่องกระซิบๆของสองพี่น้องด้วยจึงทำหน้างงๆเล็กน้อย
และกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลงเพราะเพิ่งรู้ตัวว่าตนแอบประชดจุนซู
เหรอครับ..งั้นมีอะไรไม่พอใจผมรึปล่าวจุนซูกล่าวด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเป็นกังวล
ในขณะที่ซังอาก็พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้เป็นปกติที่สุด
ก่อนจะตัดสินใจกล่าวออกมาด้วยน้าเสียงกังวลไม่แพ้คนถาม
ปล่าวค่ะ.....ดูแลเค้าดีๆน้ะค้ะ นาโฮะเค้าเป็นคนน่ารักมาก อย่าทำให้เค้าเสียใจหล่ะ
เจ้าโลมาของเราก้ยิ่งงงสิค้ะทีนี้....
เอ๋ เอ่อ เข้าใจอาไรผิดรึปล่าวครับโลมาน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงมึนๆ
++++++++++++
ขณะนั้นนาโฮะก็เดินที่เข้ามาในร้านพอดี ซังอาจึงออกไปต้อนรับเพื่อนสาวด้วยใบหน้าที่พยายามมีความสุข
นาโฮะ ฮั่นแน่มาหาคัยจร้าาาซังอาทักเพื่อนสาวด้วยน้ำเสียงที่แสร้งทำเป็นสดใส
เห่อๆๆๆ มีนัดนิดหน่อยหน่ะนาโฮะตอบสีหน้าซีด
ซังอาหันไปตีแขนเพื่อนรักก่อนจะทำเสียงเหวใส่
แหมๆๆ รักกันเมื่อไหร่ไม่เห็นบอกเราเรย ชิส งอนๆๆๆ
ฝ่ายนาโฮะที่ไม่รู้ว่าเพื่อนสาวไปรู้อะไรมา ก็ตอบด้วยน้ำเสียงเกร็ง
อ้าา ซังอา อย่างอนเรยน้า งอนแล้วหน้าเหมือนหนู
เง้ออออ นาโฮะอ้า จายร้ายยย
ซังอาตอบด้วยน้ำเสียงประชดๆก่อนจะชี้นิ้วไปทางหลังร้าน
นั่นไงๆ เค้ามาแล้ว
นาโฮะได้ยินดังนั้นก็หน้าแดงเป็นแตงโม มองไปทางที่ซังอาชี้
เอ๊ะ แต่นั่นมันโลมาใม่ใช่เหรอ เหอะๆ งง
ไหนๆๆๆ
ขณะนั้นเองฮยอกแจ
ตัวการของเรื่องเข้าใจผิดทั้งหมดก็เดินมาสะกิดหลังนาโฮะน้อยๆและยิ้มให้
อ๊ะ มาแล้วเหรอ มาเร็วจัง หวัดดีค่ะ ฮยอกแจ
เอ่อ....หวัดดีครับ นาโฮะจัง ขอโทษที่ไห้รอน้ะฮะ ไม่คิดว่าจะมาช้ากว่านาโฮะน้ะเนี่ย แย่จัง หยั่งงี้ถ้าเจ้าชางมินรู้โดนเผาแหงๆพี่กุ้งของพวกเราตอบน้ำเสียงระรื่น
รู้แล้วหล่ะ *-* พี่กุ้งนี่แย่จริงๆน้า มาเดทครั้งแรกกะนาโฮะจังก็มาช้ากว่าเค้าซะแล้ว แย่ๆๆๆๆน้องมินที่แอบฟังบทสนทนาของพี่ๆและแฟนสาวอย่างมึนๆมานานก็ได้ทีเปิดปากพุดกับเค้าสักที
เง่อออฮยอกแจที่คาดไม่ถึงว่าชางมินจะอยู่ด้วยถึงกับงีด
อ้าวนาโฮะจัง ไม่ได้คบกับจุนซูอยู่เหรอซังอาที่งงกับเรื่องที่เกิดขึ้นโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ
ฮะๆๆ ค่ะ จริงด้วย นี่ๆ คือเพื่อนสนิทของนาโฮะเอง เธอชื่อ ซังอาน่ะค่ะนาโฮะที่มัวแต่สนใจแฟนหนุ่ม จึงยังไม่ทันได้คิดตามที่เพื่อนสาวพูด ตอนนี้เทอกำลังแนะนำฮยอกแจ หวานใจให้รู้จักกับซังอาเพื่อนเลิฟด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
น่ารักอย่างงี้นี่เองมิน่าฮยอกแจกล่าวน้ำเสียงร่าเริง พร้อมกับ ((พยายาม)) ทำตาโตและหันไปแอบเหล่น้องโลมาที่ยืนหน้าแดงล้วงกระเป๋าเป็นพัลวัน
หา...เมื่อกี๊เทอว่างายน้ะ โอ้.....เข้าใจแล้ววว มานเป็นอย่างงี้นี่เองนาโฮะที่เริ่มคิดได้ในเรื่องที่เพื่อนสาวพูด จึงหันไปโพล่งใส่หน้าน้องโลมา
เอ๋ เอ่อ หวัดดีค่ะ หา อาไรเหรอซังอาที่เพิ่งถูกแนะนำก็หันไปหวัดดีแฟน((ที่ถุกต้อง))ของเพื่อน และ หันไปสนใจเรื่องที่เทอกำลังมึนเอามากๆจากปากเพื่อนสาวต่อ
เมื่อกี้นายว่าอาไรน้ะ เด๋วเหอะฮยอกแจนาโฮะที่เพิ่งคิดออกว่าฮยอกแจชมว่าซังอาน่ารักต่อหน้าตนจึนหันไปจิกแฟนหนุ่มด้วยแววตาน่ากัวทันที
เง้อออ...น่ารักแต่เค้าร้ากกนาโฮะคนเดียวน้าาาเจ้ากุ้งแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ
ชิสๆๆ งอนแล้วเลี้ยงหนมเรยนาโฮะที่รู้ว่าฮยอกแจตั้งใจจะแกล้งจุนซูจึงยิ้มน้อยๆก่อนจะแกล้งทำเสียงฉุนใส่แฟนหนุ่ม
เง้อออ กินมากเด๋วอ้วนน้า ผมเป็นกุ้ง ม่ายอยากมีแฟนอ้วนอ่า
ฮยอกแจรับมุกแฟนสาวเสียงเล็ก
พุดมากน่าที่รักมานี่เรว ไอ้ยุงลายยนาโฮะเจอมุกที่ทำเอาอึ้งของแฟนหนุ่ม หันไปมองเจ้ากุ้งค้อนๆ ก่อนจะหันไปหนีบกุ้งไปเลือกขนม
เง้ออออ เค้าเป็นกุ้งงงง ม่ายช่ายยุงลายเจ้ากุ้งที่โอนย้ายสปีชี่ย์เรียบร้อยแล้วเถียงเสียงค่อย ((อาไรเนี่ย ไม่ทันไรก้อกัวเมียแว้ววว -*-))
ยุงๆๆๆๆ หวี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนาโฮะทำเสียงยุงยียวนฮยอกแจอย่างสนุกสนาน
เง้ออออ ฮิปโปๆใจร้ายยยฝ่ายฮยอกแจก้ทำหน้าเบ้ ก่อนจะยิ้มภูมิใจท้ายประโยคของตน
เง่ออออ-- ยุงลายอยากตายม้ายจร้าาานาโฮะได้ยินดังนั้นจึนหันไปค้อนเจ้ายุง ก่อนจะหันกลับมาสนใจเพื่อนตัวเล็ก
นี่ยัยซังอา ตกลงว่าเธอเข้าใจว่าฉันกับจุนซูคบกันเหรอ เห่อๆๆๆ เธอนี่ช่างไม่รู้อะไรบ้างเรยน้ะ นาโฮะกล่าวงีดๆ
เอ๊ะ อะไรหล่ะ ที่ฉันควรจะรู้ซังอาตอบเสียงงงๆ
ยังคงไม่เข้าใจในสิ่งที่นาโฮะพยายามจะสื่อ
งั้นที่เธอพยายามหลบหน้าเราสองคนก็เพราะเรื่องนี้ด้วยสิน้ะ
นาโฮะถามเพื่อนสาวด้วยแววตาจิงจัง
ฉันปล่าวหลบ ก็เห็นพวกเธออยู่ด้วยกันน่ารักดีชั้นเรยไม่อยาขัดจังหวะอ่า
ซังอาตอบเสียงเบาๆพยายามหลบสายตาของจุนซู ฮยอกแจ และนาโฮะ
โอ้...แย่แล้ว...เธอกำลังจะฆ่าคนรู้มั้ยนั่น แล้วอีกอย่างที่ชั้นอยู่กับจุนซูบ่อยๆก็เพราะว่าจุนซูเป็นเพื่อนสนิทของเจ้ายุงนั่นอ่า ส่วนจุนซูที่มาอยู่กับชั้นก็เพราะเค้าเองก็ต้องการให้ฉันช่วยเรื่องความรักของเค้าเหมือนกันนาโฮะ พยายามอธิบายให้เพื่อนสาวเข้าใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
................ยัยหนูงี๊ดๆ พยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่เพื่อนพูด
แล้วอะไรหล่ะที่ทำให้เธอคิดว่าฉันกับจุนซู คบกันอยู่นาโฮะกล่าวเสียงเซ็ง
ทำให้ซังอายิ่งต้องก้มหน้ารับความผิดเข้าไปหย่าย แหม ก็เทอแอบเปิดดูข้อความของเพื่อนนี่นา เหอๆๆๆ
ก็เอ่อ วันที่ฉันไปลองเสื้อเป็นเพื่อนนาโฮะหน่ะ บังเอิญมีข้อความจากฮยอกแจเข้ามาพอดีหน่ะ แล้วในเครื่องของนาโฮะก็ขึ้นชื่อจุนซูทั้งสองฉบับเรย ฉันก็เลยเข้าใจผิดหน่ะ เห่อๆๆๆซังอาก้มหน้าเอามือเกาหัวแก้เก้อ
เอ๊ะ....นั่นมันวันที่ฮยอกแจส่งข้อความมาขอให้ฉันคบด้วยนี่นา...
หวา...แย่แล้ววว...อย่างงี้นี่เอง
นาโฮะนึกในใจก่อนจะกล่าวออกมาเบาๆ
เอ่อ...ข้อความที่เข้ามาวันนั้น
ไอ้กุ้งงงง เพราะแกนี่เองงจุนซูที่เข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกระโดดขึ้นคร่อมเพื่อนต่างสปีชีย์
เงกกกกเจ้ากุ้งไม่รั้งรอวิ่งเข้าไปหลบหลังร้าน
ว่าแต่ทำไมนาโฮะถึงเซฟเบอร์ฮยอกแจว่าจุนซูหล่ะซังอาทำหน้างงๆก่อนจะถามเพื่อนสาวในสาเหตุของประเด็นหลักที่ทำให้เธอเข้าใจผิด
เอ่อ...คือว่าที่จริงจุนซูหน่ะ เค้ามีโทรศัพท์สองเครื่อง แล้วมียุงบางตัวเพิ่งทำมือถือหาย ก็เรยขอยื้มของจุนซูมาใช้ชั่วคราวหน่ะ ฉันก็เลยไม่ได้เปลี่ยนชื่อในเครื่องซังอาตอบเพื่อนสาวเสียงเรียบ แอบบเหล่แสดงความไม่พอใจแฟนหนุ่มที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน
เห่อๆ...น่าสงสานฮยอกแจจังซังอาขำๆในท่าทางของเพื่อนรักและแฟนหนุ่ม
ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย ซังอา ทีนี้รู้รึยังหล่ะ คนที่จุนซูชอบหน่ะ
นาโฮะดึงความสนใจกลับมาที่ตนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
คำถามของนาโฮะทำให้เพื่อนสาวสลดไป
หาาา เอ่อ ไม่รู้สิ อีกอย่างจุนซูจาชอบใครก็ไม่เห็นเกี่ยวกับฉันเรยนี่นา
ซังอาตอบน้ำเสียงเศร้า ฝ่ายน้องโลมาก็ทนเห็นคนที่ตนรักถูกบีบคั้นไม่ไหวจึงหันไปบอกนาโฮะน้ำเสียงเรียบ
นาโฮะ พอเถอะ เด๋วผมบอกเอง อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ถ้าต้องเลิกคบกันเพราะเรื่องนี้ เค้าเองก็คงเจ็บไม่แพ้ผมหรอก
นาโฮะหันไปมองหน้าน้องโลมาน้อยๆ ก่อนจะถามเพื่อความมั่นใจ
เอ่อ เอาแน่น้ะจุนซู
อื้อ..โลมาน้อยตอบเสียงสั่น ท่าทางยิ้มแย้ม((ฝืนอ่ะดิ))
ไอ้โลมา ไฟติ้ง-- ยุงลายที่เห็นบรรยากาศตึงเครียดไม่ได้ หันไปให้กำลังใจเพื่อนน้ำเสียงใส
ไม่ได้ช่วยเว่ยย ไอ้ยุงลายยยจุนซูหันไปงีดใส่ฮยอกแจเล็กน้อย
เห้ยยย ช้านเป็นกุ๊งงงงงงง ทำมายทุกคนต้องเปลี่ยนสปีชี่ย์ให้ช้านด้วยเนี่ยยยฮยอกแจที่โดนแม้แต่เพื่อนสนิทเรียกว่ายุงลายเริ่มเครียดจริงๆ แต่ก้อไม่ได้เป็นที่สนใจของใคร ((แม้แต่นาโฮะ))
ซังอา ฟังน้ะคับ คนที่ผมชอบอาจจะไม่เกี่ยวกับคุณมาก่อน แต่ตอนนี้มันเกี่ยวแน่ฮะจุนซูรวบรวมความกล้าแล้วกล่าวออกมาเบา ในขณะที่ซังอาก็ภาวนาในใจให้เรื่องที่จุนซูจะบอกออกมาในแบบที่เทอหวัง แม้มันจะมีหวังเพียงริบหลี่
เอ่อ แล้วมันเกี่ยวยังงัย รึว่าคุณชอบพี่สาวฉันซังอากล่าวเสียงสั่นๆอย่างเป็นกังวล
เห่อๆ ปล่าวฮะ ผมชอบคุณจุนซูกล่าวหน้าตา((ฝืน))ยิ้มแย้ม
หาาาซังอาอุทานออกมาลั่นร้านของหนูค่ะ
ผมชอบคุณ
ผมชอบคุณ
ผมชอบคุณ
ผมชอบคุณ
คำพูดนั้นดังก้องในหัวของสาวน้อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แทบไม่เชื่อหูตัวเอง พระเจ้าค้ะ ขอบคุณที่ได้ยินคำภาวนาของฉันน้ะค้ะ
เง้ออออซังอาโวยวายออกมาดังลั่นร้านเป็นครั้งที่สองด้วยใบหน้าเหวอสุดขีด เมื่อตั้งสติได้
เทอยังไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ดี....
เอ่อ..ฮะ ถ้าคุณไม่ได้คิดเหมือนผมก็ช่างมันเถอะครับจุนซูที่เห็นการตอบโต้จากซังอา ตอบออกมาอย่างใจแป้ว
เอ่อ..จุนซู ขอโทษด้วยน้ะคะ ซังอาที่เริ่มตั้งสติได้ ยิ้มเจื่อนๆขอโทษจุนซูจากใจจริง
ฮะ...ไม่เป็นไรฮะ ผมเข้าใจแต่ตานี่ดันเข้าใจไปว่าซังอา
.............ขอโทษที่ซังอาชอบตนไม่ได้ ซะง้านนน
เอ่อ...ไม่ใช่อย่างงั้นค่ะ คือว่า ขอโทษที่เข้าใจผิดเรื่องคุณกับนาโฮะหน่ะค่ะหนูน้อยอธิบายด้วยใบหน้าเจือสีเลือดน้อยๆ
เอ่อ แล้วตกลง ซังอา รู้สึกอะไรกับผม..เอ่อ บ้างมั้ยฮะ
จุนซูจึงถามกลับไปด้วยน้ำเสียงและแววตามีหวัง
เอ่อ..คือว่า
ซังอากล่าวออกมาอย่างยากลำบาก
คบกับผมเถอะฮะ..ซังอาโลมาโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงและแววตาตื่นเต้น
ซังอาที่ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ตัดสินใจกล่าวปัดๆไปว่า
เอ่อ...จุนซูหิวไม่ใช่เหรอค้ะ นั่งรอก่อนน้ะ เดี๋ยวซังอาไปผัดข้าวผัดให้ดีกว่า
ฮิปโปๆที่เห็นเหตุการณ์ ทนไม่ไหวจึงรั้งแขนหนูน้อยเอาไว้
ไม่ต้องเรย ยัยหนู บอกคำตอบมาก่อนซะดีๆ
ตอบไปดิๆๆๆๆ ถ้าไม่ชอบก็ตอบให้เคลียไปเลย จุนซูจาได้ไม่ต้องเจ็บคาๆอย่างงี้ไง
นาโฮะกล่าวน้ำเสียงเคืองน้อยๆ
ปล่อยน้ะนาโฮะซังอาหันมาทำสายตาอ้อนวอนใส่เพื่อนสาว
ไม่ปล่อยนาโฮะตอบสีหน้าขึงขัง
ปล่อยซังอายังคงพยายามทำตัวเป็นหนูน้อยขี้อ้อนต่อไป
กว่าที่ใครจะรู้สงครามประสาทระหว่างสาวน้อยซังอาละเพื่อนสาวก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว
ไม่ๆๆๆบอกมาก่อนนาโฮะทำหน้าตาให้ดุขึ้นกว่าเดิม
แต่เพื่อนสาวก็ไม่รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย
ปล่อยน้ะนาโฮะ
นาโฮะหมดความอดทน ตัดสินใจโพล่งออกมาลั่นร้าน
ข้าวผัดนั่นมันสำคัญกว่าจุนซูรึไง
ข้อความที่นาโฮะโพล่งออกมาทำลายความวุ่นวายของร้าน ((หรือพ่อหนุ่มสองคนที่กำลังกัดกันๆแน่))
ได้ชะงัด โดยเฉพาะเจ้าหนุ่มชาวเกาะของเราที่หันมาจ้องน้องหนูราวกะว่าต้องการคำตอบอย่างเต็มประดา
ปล่อยฉันเถอะนาโฮะ จุนซูกำลังหิวน้ะ จะให้ฉันปล่อยให้คนที่ฉันรักหิวตายรึไง
ซังอาหันหลังให้จุนซูก่อนจะตอบนาโฮะเสียงเบาราวกับกระซิบ โดยเฉพาะที่ท้ายประโยคที่ค่อยๆเฟดจนแทบไม่ได้ยินเลย..
..แต่ทว่าน่าแปลกที่ทุกคนที่นั่น กลับได้ยินมันชัดราวกับเสียงตะโกนกึกก้อง โดยเฉพาะเจ้าโลมาน้อย...
อ๊ะ เชิญเลยจ้าาา" นาโฮะที่เพิ่งได้สติ..ปล่อยแขนซังอาให้เปนอิสระ
ซังอา ....ทำข้าวผัดเร็วๆน้าา ไม่งั้นเด๋วใครบางคนแถวนี้จะอิ่มอกอิ่มใจตายซะก่อนยุงลายบีบเสียงเล็กตะโกนไล่หลังแก้มที่เพิ่งเข้าห้องครัวไปโดยปรายสายตาไปที่เพื่อนตัวแสบ
ทีนี้หล่ะ โลมาเอ๋ย ต่อให้ข้างผัดนั่นไหม้ ก็ยังอร่อยเรย
นาโฮะ ภรรยาดีเด่นของยุงลายก้อช่วยเป็นกองหนุนอย่างดีเยี่ยม
อ๊าาา จะให้ฉันปล่อยให้คนที่ฉันรักหิวตายรึไง จะให้ฉันปล่อยให้คนที่ฉันรักหิวตายรึไง จะให้ฉันปล่อยให้คนที่ฉันรักหิวตายรึไง อ๊าาาาา ซังอา ผมรักคุณณณณณ
ส่วนจุนซู.....หลุดเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวซะแล้ว...((โอ้วววว....ลูกช้านนนน))
นาโฮะที่เห็นความบ้าของเพื่อนสัตว์น้ำอย่างจุนซู
ก็สบดออกมาอย่าง
เสียไม่ได้ด้วยน้ำเสียงแจ่มใส
เห่อ แย่จิงช้านมีเพื่อนๆก้อบ้า มีแฟนดันเป็นยุงลายพาโบอีกแย่จิงๆ
ยุงลายที่หนาย ช้านเป้นกุ้งน้อยน่ารักน้ะยุงลายทำหน้าเบ้เถียงแฟนสาวทันควัน
เง่อออ ยุงลายหลงตัวเองนาโฮะทนไม่ได้ที่แฟนหนุ่มชมตัวเองจึงพ่นออกมาเสียงเหว
โอ้ กัดกานอย่างง้านแล้วเอาเวลาที่ไหนมารักกันเนี่ย
จุนซูพยายามจะยุติสงครามเย็นครั้งนี้ด้วยคำถามง่ายๆ
น่าแปลก....คำถามนี้ได้ผลค่ะ....ทั้งสองหันมายิ้มแหยๆให้จุนซู
ก่อนที่นาโฮะจะก้มหน้าตอบอายๆ พลางเกาหัวตัวเองไปด้วยว่า
เหอะๆๆๆ ก็ม่ายรู้สิ เราม่ายเคยสวีทกันหรอก
แต่ชั้นก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ไกล้ฮยอกแจเค้าอ่า
แหมๆ ก็ช้านหล่อขนาดนี้.....ยุงลายหันมาเต๊ะท่าใส่แฟนสาว
((เฮ้อออ เผลอไม่ได้เลย..ยุงลาย .... เผลอ เป็น หลง.... เฮ้อออ))
นาโฮะเริ่มเหลืออดกะคุนสามีจึงเริ่มออกอาการทางสีหน้า
ฝ่ายยุงลายเมื่อเห็นสีหน้าของแฟนสาวแล้วก็เริ่มเข้าใจสถานอากา�