part 6 - โลมาน้อยจ๋า....ฉันรักคุณณ-little dolphinSaraNgHyE
ทางด้านหมียุนที่ออกมาระบายอารมณ์ข้างนอกห้อง
เราเปนบ้าอะไรน้ะ ทำไมต้องโมโหยัยนั่นด้วย เอ้ย คิดแล้วก็ฉุน'
เอียหมีนึกในใจขณะ ที่พยายามจะสงบอารมณ์โมโหที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจ
โถ่ว้อยยยยย......-*-.
ยินดีที่ได้รู้จัก น้ะค้ะ เซียจัง มิกกี้ ฉัน ชีเน่ค่ะ ชอง ชีเน่ ค่ะ
..เขาถอนหายใจอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักมาจากด้านใน
ยัยบ้านั่น........ฮึ้ยยย....มีความสุขอะไรนักหนาน้ะ....
น่าหมั่นใส้ชะมัด.........เห้ยย....จะยิ้มให้ปากฉีกเรยมั้ย ...
ฮึ้ยยย.....ยัยบ้าผู้ชายยยย
หมียุนนึกในใจด้วยอารมณ์ฝืดเคือง
++++++++++++++++++++++++++++
ที่ห้องเสื้อแห่งหนึ่งที่เป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น
ซังอาออกมาที่นี่เป็นเพื่อนนาโฮะ
..เนื่องจากร้านนี้เป็นทางผ่านระหว่างโรงเรียนและคอนโดพอดี
ขณะที่นาโฮะเข้าไปรองชุดนั้น เธอก็ได้ฝากมือถือไว้กับซังอาเพื่อนรัก
*** *** *** *** ***
ติ๊ดๆเสียงโทรศัพท์ที่อยู่ในมือของร่างบางดังขึ้น
เอ๊ะ ใครส่งข้อความมาให้นาโฮะอ่ะ
แอบเปิดดูหน่อยแล้วกัน
ร่างบางนึกในใจก่อนจะถือวิสาศะเปิดดูข้อความในมือถือ
ผมก็ชอบคุณ พวกเรามาคบกันเถอะน้ะ
นี่คือข้อความที่ปรากฏอยู่บนหน้าปัดมือถือรุ่นสไลด์สีเมทัลลิกของนาโฮะ
ติ๊ดๆ
แต่ยังไม่ทันที่ร่างบางจะรู้สึกผิด
ร่างบางก็ต้องสะดุ้งขึ้นอีกครั้ง
เมื่อข้อความได้เข้ามายังเครื่องของเพื่อนสาวเป็นครั้งที่สอง
เจอกันพุ่งนี้ 3-30 ที่หน้าร้านขนม มาริ ปังน้ะครับ
ข้อความที่สองปรากฏบนหน้าจอโดยการจัดการของระบบโดยอัตโนมัติ
เหวอ.....ซวยแล้วสิเรา...ได้มารู้ในเรื่องที่ไม่ควรรู้แล้วสิ
แต่ว่านีมันจากใครเนี่ย...
ร่างบางนึกในใจก่อนจะ ก้มลงไปดูชื่อที่ปรากฏบนหัวข้อความ
เหวออออ.........
ผมก็ชอบคุณ พวกเรามาคบกันเถอะน้ะ
จากซีอา จุนซู
จากซีอา จุนซู
จากซีอา จุนซู
จากซีอา จุนซู
เหวอออออออออออ........
ไม่จริง..ช่ายมะ
..........
...
ทำไมต้องฉันช๊อคขนาดนี้ด้วยน้ะ.........
ซังอา เสร็จแล้วๆ สวยมั้ย..
ร่างบางตื่นจากภวังค์ความคิดของตนด้วยน้ำเสียงใสของเพื่อนสาว
อื้อ...
เสียงสั่นเครือและหน้าตาเหม่อลอยของร่างบางสะดุดใจของเพื่อนสาวในทันที
ซังอาเป็นไรรึปล่าวนาโฮะจังไม่รั้งรอที่จะถามเพื่อนสาว
อ้ะ...ปล่าวนี่
ทางฝ่ายซังอาเมื่อเริ่มรู้ว่าตนเองมีอาการผิดปกติจนเพื่อนสาวจับได้ก็กลบเกลื่อนด้วยหน้าตายิ้มแย้มและน้ำเสียงสดใสในทันที
งั้นไปลองต่อก่อนน้ะ
นาโฮะที่คิดว่าไม่มีอะไรจึงกลับไปลองชุดต่อ
อื้อ จ้า
ส่วนซังอาหรือหนูแก้มของเรานั้นก็ตีเนียนได้เหมือนเดิม
จุนซู รัก นาโฮะจังสิน้ะ
หึหึ แล้วทำไมเราต้องอยากร้องให้ด้วยหล่ะ
น่าสมเพศชะมัดเรย...เพื่อนสมหวังในความรักเราก้ควรจะดีใจด้วยไม่ใช่เหรอ.
สาวน้อยคิม ซังอานึกในใจ...
ตอนนี้เธอรู้แล้วหล่ะว่า...
..ทำไมเธอถึงไม่อยากอยู่กับเพื่อนรักทั้งสองตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา
.................ไม่อยากจะเชื่อเลย..........
......นี่เหรอความรัก...เรารักซีอา จุนซูหรือเนี่ย....
...แต่มารักเอาตอนนี้ก็..ไม่ทันแล้วหล่ะ
....จุนซู....นาโฮะ..ยินดีด้วยน้ะ.....
(((โอ้ยยย...เข้าใจผิดไปหย่ายแล้วนู๋เอ๋ย...-คนเขียน)))
++++++++++++++++
กลับมาที่ห้องประชุมของเอสเอ็ม
แล้วตกลงว่า...มีใครมีไอเดียเรื่องสถานที่หรือว่าตีมงานที่อยากจะทำมั้ยค้ะตังเมถามทุกคนในห้องประชุมด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง
เราแยกกันไปหาสถานที่มั้ยคับ แล้วก็ตีมงานที่แฟนๆสนใจที่สุดก็น่าจะเป็นเรื่องความรักของพวกเราน้ะฮะ
*-*แจจุงตอบหน้าตาระรื่น
โดยมีเพื่อนๆคอยพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วยทั้งสามคน (อีกคนงอนอยุ่นอกห้อง 55+)
และไม่รุ้ตัวเลย...ว่าสาวน้อยหน้าตาน่ารักนั่งทำหน้าเบ้อยู่ตั้งแต่เค้าเข้ามาในห้องแล้ว...
*-* จริงด้วยค่ะ ...อือๆถ้างั้นเราแยกกันไปเป็นกลุ่มละสองคน ไปเก็บรายละเอียดของสถานที่แต่ละที่ดีไหมค้ะ อือ ไปสัก1อาทิตย์เป็นไงค้ะ คำตอบของแจจุงทำให้ตังเมพอใจเป็นอย่างมาก เออออห่อหมกไปกับแจจุง โดยที่ไม่รู้ว่าน้องสาวตัวน้อยของเธอแอบไม่พอใจอยู่นิดๆ
ฮะ..ถ้างั้น .....ผมขอไปกลับคุณอีจินน้ะฮะ แจจุงโพล่งออกมาแทบจะในทันทีที่ได้ยินเสียงแสดงความเห็นด้วยจากหัวหน้าวงสนทนาอย่างพี่เม
หาาา....ไม่น้ะค้ะพี่เม หนูอยากอยู่กับพี่เมน้ะค้ะทันทีที่ได้ยิน...จิ๊ดก็โวยวายออกมาเป็นภาษาไทยในทันที
จิ๊ด..พี่ว่าก็ดีเหมือนกันน้ะ นู๋จะได้ช่วยพี่เก็บรายละเอียดเกี่ยวกับคุณแจจุงด้วยงัย
เมที่ออกจาเห็นด้วยกับแจจุง เพราะตนก็แอบอยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับแจจุง จึงหวังจะให้น้องรักอย่างจิ๊ดมาช่วย ...ตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสดใส ไม่สนใจน้องสาวที่จะงีดดตายแล้ว
เงก ....ฮื้อออออ...ไปกะพี่เมม่ายด้ายเหรอจิ๊ดยังไม่เลิกอ้อนวอนพี่เมของเธอ ช่วยม่ายด้ายหนิ ยอมอ้อนอยู่อย่างงี้ทั้งคืนดีกว่าต้องไปอยู่กะเสืออย่างตานั่นตั้ง1อาทิตย์ ((เค้าเปนสิงโตน้อง 55+ - คนเขียน))
น้าาาาาาาาาๆๆๆๆๆตังเมเองก้ไม่ยอมแพ้ ขืนเธออยุ่เฉยๆต้องแพ้น้องแน่ๆ ทำตาแป๋วเสียงเล็กอ้อนวอนจิ๊ดบ้าง
I prey for this love to be true ปิ๊บบบ ((เสียงมือถือของจิ๊ด))
เห...ใครโทรมาน้ะ
จิ๊ดสะดุ้งกับเสียงโทรศัพท์ของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะกดปุ่มรับโทรศัพท์
ยอบอเซโย
พี่จิ๊ดๆๆๆ นี่แตงโมเองค่ะ ตอนนี้แตงโมอยู่ที่อินชอน อยากเจอพี่จิ๊ดจังเรยปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงร่าเริง อย่างคุ้นเคยด้วยความรวดเร็วทันทีที่ได้ยินเสียงจากต้นสาย
ทางฝ่ายต้นสายเมื่อได้ยินดังนั้นก็หันไปมองแจจุงอย่างเยาะเย้ยเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มอย่างมีชัย
พี่ค้ะ เพื่อนหนูมาจากไทยอ่าค่ะ สงสัยจาไปด้วยไม่ได้ซะแล้ว...น่าเสียดายจัง
จิ๊ดทำหน้าเศร้าให้พี่เม แล้วทำเสียงที่ท้ายประโยคให้น่าสงสาร
ท่ามกลางสีหน้าผิดหวังของแจจุงและพี่เม
เดี๋ยวผมไปรับให้ก็ได้ครับ คุณฮีจินไปทำงานเถอะ
ยูชอนที่ไม่ทันเกมของสาวน้อยของเราจึงแสดงน้ำใจออกมา
โอย....ยูชอน..คุณเป็นคนดีเจงๆ แต่ไม่ใช่ตอนนี้...งี้ดดดดดดด
จิ๊ดนึกในใจก่อนจะ ตอบน้ำเสียงเกรงใจหน้าซีดดด
จะดีเหรอค้ะ
พี่เมที่ตั้งสติได้ก่อนจึงรีบขอบคุณยูชอนแล้วดำเนินการตามแผนต่อไป
ดีค่า ขอบคุณมากน้ะค้ะ คุณยูชอน
ครับ...ยินดีครับยูชอนยิ้มรับคำขอบคุณอย่างซื่อๆแล้วออกจากห้องเตรียมเดินทางไปที่สนามบินอินชอน
ในขณะนั้นแจจุงก็ได้ลากนางเอกผุ้น่าสงสารของเราออกจากห้องไปแล้ว แม้จะไม่มีใครสังเกตเห็น
แผนการต่อไปของตังเมก็คือ...ให้ใครก็ได้ไปกับไอ้หมีโหด แล้วเธอจะได้ไปทำงานสบายๆ
แล้วคุณชางมิน หรือ คุณจุนซูดีค้ะที่จะไปกับคุณยุนโฮตังเมถามสองหนุ่มที่เหลือในห้องด้วยน้ำเสียงร่าเริง
พวกผมจะไปด้วยกันครับ
แต่ดูเหมือนครั้งนี้โชคจะไม่เข้าข้างเธอ สองหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงตื่นตัวแทบจะในทันทีที่เธอจบประโยค แหมๆ ก็ใครจะอยากไปไหนด้วยตอนพี่หมีอารมณ์เสีย ขีนไปด้วยมีหวังกลับมาเป็นอาหารหมีอัดเม็ดกันพอดี
เอ่อ ....คุณจุนซูค้ะ คือว่าตังเมยังไม่ยอมแพ้ เธอพยายามที่จะชักชวนให้จุนซูไปกับยุนโฮ แต่ดูเหมือนโลมาน้อยกับเป็ดน้อยของเราจะรุ้แกวเจ๊หลินฮุ่ยซะแล้ว
เอ่อ...ชางมินเรารีบไปดีกว่าน้ะเสียเวลาทำงาน
จุนซูเช็ดเหงื่อบนหน้าที่แตกพลั่กๆออกมาเมื่อเห้นสีหน้าอ้อนวอนของเม
แล้วกล่าวออกมาพร้อมกับดึงเป็ดออกจากห้องด้วยความเร็วแสง
ฮะๆๆๆ
เจ้าเป็ดเองก็พอจะรับรู้ออร่าหมีน่ากัวของเจ๊แพนด้าจึงรีบเผ่น
อย่าพึ่งไปสิค้ะ....คุณจุนซู้.....เมที่ไม่ทันทั้งโลมาและเป็ดได้แต่ตะโกนไล่หลังอย่างเสียดาย
+++++++++++++++++++++++
ตังเมจำต้องออกมาเรียกพี่หมี ((ที่ตอนนี้เป็น bear in da bad mood))
นายยยยเจ๊หลินฮุ่ยใช้พลังทั้งหมดที่มีเปล่งเสียงเรียกเฮียหมีขาวเบาๆ
อาไรอีกฮะ...ยัยบ้าเฮียหมีอารมณ์เสียกลับตวาดกลับมาอย่างเสียไม่ได้
นี่ ..... นายต้องไปสำรวจสถานที่ถ่ายทำกับชั้นอ่าเจ๊หลินฮุ่ยพยายามใช้น้ำเสียงนุ่มสมานสัมพัธภาพระหว่างสายพันธ์
โฮ่ยยย...ทำไมต้องกับเทอด้วยหล่ะเฮียหมีที่อารมณ์เริ่มเย็นลงแล้ว ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ แต่คำพูดของเฮียอ่าดิ ดันไปสะกิดต่อมเคืองของเจ๊เค้า คราวนี้ความอดทนที่เก็บมาตั้งแต่เริ่มต้นบทสนทนา ((แน่ใจเหรอว่านี่เป็นบทสนทนา))ก็ขาดสะบั้นภายในทันที เจ๊จึงหันไปกระแทกเสียงใส่หมียักษ์ทันที
นี่คุณชั้นก็ม่ายได้อยากไปกับคุณเรยน้ะ
เออ..รู้แล้ว อะไรก็งานๆๆๆๆ รำคาญเว่ยยยพี่หมีเองก็เริ่มรุ้สึกผิดที่พูดไม่ดีกับเจ๊ก็ตอบกลับไปน้ำเสียงสำนึกค่อยๆ ((แม้รูปประโยคจะไม่ได้ลดความแรงลงเรยก็เถอะ))
รู้แล้วก็รีบไปดิ นั่งทำหน้าหมีท้องผูกอยู่ด้ายเจ๊หลินฮุ่ยที่สัมผัสใด้ถึงความอบอุ่นในน้ำเสียงพี่หมี จึงหันไปแหวเล็กๆก่อนจะเดินนำพี่หมีออกจากตึกเอสเอ็ม
++++++++++++++++++++++
ฝ่ายช้างน้อยแจจุง เมื่อลากแฮมสเตอร์น้อยออกมาได้แล้วก็จับร่างเล็กยัดเข้าไปในรถส่วนตัวที่บริษัทจัดใว้ให้ทันที
นี่คุณทำมัยต้องทำแบบนี้ด้วยร่างเล็ก ถามน้ำเสียงอุ้อี้คล้ายจะร้องให้
ก็อยากทำอ่า ...แต่คำตอบของร่างสุงกลับไม่ได้ช่วยให้ร่างเล็กรู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย
ฮึ่ย...ไม่ชอบคุณร่างเล็กที่ไม่รุ้จะต่อว่าร่างสูงอย่างไรจึงหันไปตะคอกใส่คนข้างๆด้วยสีหน้างอนๆ
อะไรน้ะร่างสูงที่แทบไม่เชื่อหุและสายตาตัวเองกล่าวออกมาอย่างงงๆ
นี่ร่างบางกำลังงอนเขาเหรอเนี่ย
ฮะๆๆๆ น่ารักจังน้าา เม ฮีจิน ไม่ต้องทำตัวน่ารักชั้นก็รักเธออยู่แล้วหล่ะ
ร่างสุงนึกในใจแล้วยิ้มเล็กๆที่มุมปาก
ไม่ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไงก็ไม่ชอบบบ ร่างบางยังคงเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะตะโกนออกมารัวๆด้วยท่าทางแสนงอน
ฮะๆๆๆ แล้วผมต้องทำไงหล่ะ คุณถึงจะชอบ
ร่างสูงหันไปมองร่างบางข้างๆด้วยความรักและเอ็นดูก่อนจะถามออกมาด้วยน้ำเสียงร่าเริง ที่ยิ่งทำให้ร่างบางหงุดหงิดเข้าไปอีก
ไม่ต้องมาพูดเรย ทำไงฉันก้อไม่ชอบบบบๆๆๆๆๆๆๆ เข้าใจม้ายยยร่างบางที่หงุดหงิดเต็มที่ น้ำเสียงของร่างบางเริ่มลดความดังลงแต่ก็ยังคงไว้ด้วยความไม่พอใจที่แสดงออกมา
เหอออออออ แปลกดีแฮะ ร่างสูงไม่แม้แต่จะคิดที่จะหยุดร่างบาง เค้ายังคงมองร่างบางต่อว่าเค้าต่อไปเฉยๆ เผลอๆจะแอบยิ้มด้วยซ้ำ แหมๆ ก้ร่างบางของเค้างอนแล้วน่ารักขนาดนี้มันก็ไม่อยากให้เลิกงอนเลยนี่นา
++++++++++++++++++++++
Fly away Fly away Love...
내 생에 단한번의 사랑아
แน แซ เง ดัน ฮัน บอ นึย ซา รา งา
안녕
อัน นยอง(เสียงริงโทนของแทน)
ฮาโหลคับร่างสูงรับโทรศัพท์ก่อนหันไปลูบหัวปลอบใจแฟนสาวที่กำลังทำหน้าเบ้เสียดายไอศครีมที่เพิ่งจะทำหล่นไปสดๆร้อนๆ
เอ๋ จริงเหรอฮะร่างสูงตอบรับเสียงจากปลายสายด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เรียกความสนใจของร่างบางจากไอศครีมที่เพิ่งทำตกหมาดๆ ไปที่บทสนทนาของร่างสูงทันที
แต่เป็นวันอื่นไม่ได้เหรอฮะร่างสูงตอบเสียงเศร้า หันมามองหน้าร่างบางเศร้าๆเล็กน้อยก่อนจะกลับไปสนใจที่ปลายสายต่อ
งั้นขอสละสิทธ์แล้วกันฮะร่างสูงตอบปรายสายด้วยน้ำเสียงและแววตามุ่งมั่น
แต่เมื่อได้ยินดังนั้นร่างบางก็หันมามองหน้าร่างสูงตาโตทันที พร้อมทั้งส่งสายตาที่สื่อความหมายว่า ไม่ว่านั่นมันคืออะไร ถ้านายสละสิทธิ์นายตาย
เอ่อ..โอเคฮะๆ ไปครับๆ กลับแล้วครับอาจารย์ร่างสุงที่รับรุ้ความหมายความหมายของสายตาของร่างบาง จำใจยอมรับข้อเสนอของปรายสายอย่างขยาดๆ
ทันทีที่วางสาย ร่างสูงก็หันมาต่อว่าร่างบางทันที
อี๋อ่า ทำมายต้องทำแบบนี้ด้วย
ฝ่ายร่างบางเองก็พยายามสงบสติอารมณ์แล้วตอบร่างสูงไปด้วยเหตุผลที่ตนคิดอย่างอ่อนโยน
แทน เด๋วเรียนจบแล้วเราก็จะแต่งงานกันทันทีเรย เพราะงั้นเรายังเหลือเวลาอยู่ด้วยกันอีกตั้งมากน้ะ อีกอย่างถ้าอี๋ทำให้แทนพลาดทุน อี๋ก็คงไม่ใช่คนที่แทนควรจะเอามาเป็นภรรยา ในอนาคตหรอก
ร่างสูง...... เมื่อได้ยินเหตุผลของร่างบางก็ใจเย็นลงและยินดีทำตามข้อเสนอ
เอ่อ..ก็ได้ๆงั้นแทนกลับก่อนน้ะ เด๋วเตรียมสปีชไม่ทันแย่เรยร่างสูงหันมาพูดกับร่างบางก่อนจะหยิบกระเป่าสะพายข้างของตนมาถือใว้
อือ...รักๆๆๆๆๆๆฝ่ายร่างบางเมื่อได้ยินว่าร่างสูงยินดีที่จะทำตามที่ตนบอกแล้ว จึงหันไปยิ้มและบอกรักกับร่างสูง
จ้า แทนก็รักอี๋ร่างสูงได้ยินดังนั้นก็ตอบรับร่างบางทันที
ร่างบางเมื่อเห็นว่าร่างสูงมั่นใจในความรักของตนมากจึงนึกสนุกอยากแกล้งร่างสูง ก่อนจะกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียง เชิดๆเล็กน้อยพร้อมร้อยยิ้มน่ารักว่า
ขี้ตู่...เค้าจะบอกว่ารักษาหุ่นด้วยน้ะต่างหาก
ร่างสูง...เมื่อได้ยินดังนั้นก้หันหลังให้ร่างบางแล้วทำแก้มป่องก่อนจะตอบเบาๆด้วยความน้อยใจว่า
เง้อออออ งอนนน
ร่างบางยิ้มน้อยๆกับการตอบสนองของร่างสูง ก่อนจะง้อคนตัวโตตรงหน้าด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
อ๊าาาา เค้าล้อเล่นน้ะตะเอง รักแทนคับผ้ม สาบานด้วยเกียรติของลูกเสือพาโบเลย55+((พาโบแปลว่า ติ๊งต๊อง))
เห่อๆๆ อ่าน้ะ พาโบจิงๆแหละร่างสูงตอบน้ำเสียงเรียบ แต่ส่งยิ้มบางๆมาให้ร่างเล็ก
เง้อออ...รีบๆไปเรย ชิสๆๆๆๆๆงอนร่างบางดันร่างสูงไปข้างหน้ายิ้มๆก่อนจะหัวเราะเเล้วตอบร่างสูงเบาๆด้วยน้ำเสียงร่าเริง
เง้อออ ง้อ ไปและๆๆๆๆ บั๊บบุย ร่างสูงหันมากล่าวและยิ้มให้ร่างบาง ก่อนจะโบกมือหยอยๆ ให้ร่างบาง และ
ก่อนไปขอหอมทีน้ะๆๆๆ
ร่างสูงกล่าวก่อนจะก้มลงขโมยหอมแก้มร่างบาง แต่ก็โดนสกัดด้วยมือเล็กๆของร่างบาง
ไปเอาในครัวดิร่างบางกล่าวขำๆ
ร่างสูงถึงกับอึ้งกับการเล่นมุกของร่างบาง เหออ จะลากลับแล้วยังมาปล่อยมุกแป้กอีก
แป้กๆๆๆๆๆๆร่างสูงตอบร่างบางน้ำเสียงเซ็งๆ
จุ๊บส์ พอจั้ยร่างบางเจือสีเลือดน้อยๆที่แก้มทั้งสองข้างก่อนจะกระโดดขึ้นไปขโมยความหอมจากแก้มซ้ายของร่างสูง
เง้ออ ม่ายเอาอ่า เค้าจะหอมตะเองร่างสูงหน้าแดงน้อยๆ ก่อนจะกล่าวด้วยสีหน้างอนๆเปื้อนยิ้มน้อยๆ
ร่างบางได้ยินดังนั้น ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วก็ยิ่งเจือสีเหลือดเข้าไปอีก ก่อนจะหันมาหลับตาทำแก้มป่องและกล่าวเบาๆน้ำเสียงนิ่มๆว่า
เง่อออออ อือ
ร่างสูงไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป
จุ๊บส์
*//* บั๊บบุยยย
ร่างบางลืมตาขึ้นมาทีละน้อยก่อนจะลก่าวด้วยน้ำเสียงสดใสและโบกมือหยอยๆ
เกี๊ยมอี๋เอ๋ยม่ายด้ายรู้เรย
....ว่านี่จะเป็นจุ๊บส์สุดท้ายของแทนแล้ว
--------------------------------------------------------
ทางนี้ๆ ชางมินจุนซูโบกมือเรียกน้องชายที่กำลังเดินเลยหน้าร้านไป
เง่อออ พี่ๆ ร้านขนมนี่มานโรแมนติกยางงายฮะเนี่ย ชางมินกล่าวออกมาด้วยความมึน
เออน่า ไอ้น้อง บ่นมากหน้าแก่น้ะจุนซูไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าเป็ดน้อย ตอบน้องชายตัวสูงอย่างไม่แยแสและเดินเข้าไปด้านในของร้าน
เง่ออออชางมินงงกับท่าทางของพี่ชายเล็กน้อยแต่ก็เดินตามเข้าไป
ซังอ๊าาาาา ผมหิวววววววโลมาน้อยแผดเสียงลั่นร้านด้วยสีหน้ายิ้มแย้มทำเอาเจ้าเป็ดมึนหนัก
เง่ออออ น่ากัวน้ะพี่เนี่ยชางมินหันมาเหล่ๆพี่ชายเล็กน้อย
เอ่อ นัดนาโฮะไว้ อีกตั้งครึ่งชั่วโมง จุนซูเป็นคนดีจังนะมาก่อนเวลาตั้งนานแหนะสาวน้อยหน้าตาหน้ารักที่โลมาน้อยเรียกออกมา เดินออกมาทักทายด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเฉนเมย แต่นั่นก็ไม่ตีมึนน้องโลมาเท่า คำพูดของเธอหรอก
เอ๋ ผมเหรอ ผมปล่าวนัดนาโฮะน้ะ
น้องโลมาหน้าซีดลงเมื่อสังเกตได้ถึงอารมณ์ที่ขุ่นมัวของร่างบางตรงหน้า
เค้าไม่เคยสัมผัสอารมณ์แบบนี้ของซังอามาก่อนเรย.....
........ ซังอาสาวน้อยที่อารมณ์ดีเสมอ
......................โมโหอะไรเขาน้ะ
ว่าแต่ซังอาโกรธอะไรผมรึปล่าว หรือว่าเพราะเรื่องคราวที่แล้ว ...ผมขอโทษนะ คราวหลังจะไม่แกล้งแล้วจุนซูโลมาน้อยรีบระร่ำระรักคำพูดออกมาด้วยแววตากังวล
พี่จุนซู ฮั่นแน่ จีบเค้าอยู่เหรอ น่ารักดีนะ ชางมินที่จับไต๋พี่ชายได้จึงรีบหันไปแกล้งกระซิบกับจุนซูด้วยแววตาเจ้าเล่ห์
พูดบ้าๆน่า ชางมินจุนซูหันไปกระซิบแถเสียงเขียว
ฮั่นแน่ๆ ไม่ยอมรับง้านผมจีบแย่งแล้วน้าา
ชางมินกระซิบตอบพี่ชายด้วยน้ำเสียงยียวน
เฮ่ยย ไอ้น้องเวนนน....ไม่ได้โว้ยยย..คนนี้โลมาหวงงงง
น้องโลมาของเรามีหรือจะยอมเสียซังอาสุดน่ารักไปด้ายง่ายๆ
หันไปกระซิบตอบด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน
ฝ่ายชางมินก็แอบยิ้มนิดๆที่พี่ชายยอมรับง่ายกว่าที่คิด
แหม แต่ก็แอบงีดดนิดนึงน้ะ ก็ซังอาที่น่ารักขนาดนี้
โดนพี่ชายสุดรักจองไว้ขนาดนี้ก็คงต้องยอมถอยแล้วหล่ะ
เอ่อ ...ปล่าวหรอกค่ะ ฉันไม่ได้โกรธอะไรจุนซูน้ะค้ะ
ซังอาที่ไม่รู้เรื่องกระซิบๆของสองพี่น้องด้วยจึงทำหน้างงๆเล็กน้อย
และกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลงเพราะเพิ่งรู้ตัวว่าตนแอบประชดจุนซู
เหรอครับ..งั้นมีอะไรไม่พอใจผมรึปล่าวจุนซูกล่าวด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเป็นกังวล
ในขณะที่ซังอาก็พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้เป็นปกติที่สุด
ก่อนจะตัดสินใจกล่าวออกมาด้วยน้าเสียงกังวลไม่แพ้คนถาม
ปล่าวค่ะ.....ดูแลเค้าดีๆน้ะค้ะ นาโฮะเค้าเป็นคนน่ารักมาก อย่าทำให้เค้าเสียใจหล่ะ
เจ้าโลมาของเราก้ยิ่งงงสิค้ะทีนี้....
เอ๋ เอ่อ เข้าใจอาไรผิดรึปล่าวครับโลมาน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงมึนๆ
++++++++++++
ขณะนั้นนาโฮะก็เดินที่เข้ามาในร้านพอดี ซังอาจึงออกไปต้อนรับเพื่อนสาวด้วยใบหน้าที่พยายามมีความสุข
นาโฮะ ฮั่นแน่มาหาคัยจร้าาาซังอาทักเพื่อนสาวด้วยน้ำเสียงที่แสร้งทำเป็นสดใส
เห่อๆๆๆ มีนัดนิดหน่อยหน่ะนาโฮะตอบสีหน้าซีด
ซังอาหันไปตีแขนเพื่อนรักก่อนจะทำเสียงเหวใส่
แหมๆๆ รักกันเมื่อไหร่ไม่เห็นบอกเราเรย ชิส งอนๆๆๆ
ฝ่ายนาโฮะที่ไม่รู้ว่าเพื่อนสาวไปรู้อะไรมา ก็ตอบด้วยน้ำเสียงเกร็ง
อ้าา ซังอา อย่างอนเรยน้า งอนแล้วหน้าเหมือนหนู
เง้ออออ นาโฮะอ้า จายร้ายยย
ซังอาตอบด้วยน้ำเสียงประชดๆก่อนจะชี้นิ้วไปทางหลังร้าน
นั่นไงๆ เค้ามาแล้ว
นาโฮะได้ยินดังนั้นก็หน้าแดงเป็นแตงโม มองไปทางที่ซังอาชี้
เอ๊ะ แต่นั่นมันโลมาใม่ใช่เหรอ เหอะๆ งง
ไหนๆๆๆ
ขณะนั้นเองฮยอกแจ
ตัวการของเรื่องเข้าใจผิดทั้งหมดก็เดินมาสะกิดหลังนาโฮะน้อยๆและยิ้มให้
อ๊ะ มาแล้วเหรอ มาเร็วจัง หวัดดีค่ะ ฮยอกแจ
เอ่อ....หวัดดีครับ นาโฮะจัง ขอโทษที่ไห้รอน้ะฮะ ไม่คิดว่าจะมาช้ากว่านาโฮะน้ะเนี่ย แย่จัง หยั่งงี้ถ้าเจ้าชางมินรู้โดนเผาแหงๆพี่กุ้งของพวกเราตอบน้ำเสียงระรื่น
รู้แล้วหล่ะ *-* พี่กุ้งนี่แย่จริงๆน้า มาเดทครั้งแรกกะนาโฮะจังก็มาช้ากว่าเค้าซะแล้ว แย่ๆๆๆๆน้องมินที่แอบฟังบทสนทนาของพี่ๆและแฟนสาวอย่างมึนๆมานานก็ได้ทีเปิดปากพุดกับเค้าสักที
เง่อออฮยอกแจที่คาดไม่ถึงว่าชางมินจะอยู่ด้วยถึงกับงีด
อ้าวนาโฮะจัง ไม่ได้คบกับจุนซูอยู่เหรอซังอาที่งงกับเรื่องที่เกิดขึ้นโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ
ฮะๆๆ ค่ะ จริงด้วย นี่ๆ คือเพื่อนสนิทของนาโฮะเอง เธอชื่อ ซังอาน่ะค่ะนาโฮะที่มัวแต่สนใจแฟนหนุ่ม จึงยังไม่ทันได้คิดตามที่เพื่อนสาวพูด ตอนนี้เทอกำลังแนะนำฮยอกแจ หวานใจให้รู้จักกับซังอาเพื่อนเลิฟด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
น่ารักอย่างงี้นี่เองมิน่าฮยอกแจกล่าวน้ำเสียงร่าเริง พร้อมกับ ((พยายาม)) ทำตาโตและหันไปแอบเหล่น้องโลมาที่ยืนหน้าแดงล้วงกระเป๋าเป็นพัลวัน
หา...เมื่อกี๊เทอว่างายน้ะ โอ้.....เข้าใจแล้ววว มานเป็นอย่างงี้นี่เองนาโฮะที่เริ่มคิดได้ในเรื่องที่เพื่อนสาวพูด จึงหันไปโพล่งใส่หน้าน้องโลมา
เอ๋ เอ่อ หวัดดีค่ะ หา อาไรเหรอซังอาที่เพิ่งถูกแนะนำก็หันไปหวัดดีแฟน((ที่ถุกต้อง))ของเพื่อน และ หันไปสนใจเรื่องที่เทอกำลังมึนเอามากๆจากปากเพื่อนสาวต่อ
เมื่อกี้นายว่าอาไรน้ะ เด๋วเหอะฮยอกแจนาโฮะที่เพิ่งคิดออกว่าฮยอกแจชมว่าซังอาน่ารักต่อหน้าตนจึนหันไปจิกแฟนหนุ่มด้วยแววตาน่ากัวทันที
เง้อออ...น่ารักแต่เค้าร้ากกนาโฮะคนเดียวน้าาาเจ้ากุ้งแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ
ชิสๆๆ งอนแล้วเลี้ยงหนมเรยนาโฮะที่รู้ว่าฮยอกแจตั้งใจจะแกล้งจุนซูจึงยิ้มน้อยๆก่อนจะแกล้งทำเสียงฉุนใส่แฟนหนุ่ม
เง้อออ กินมากเด๋วอ้วนน้า ผมเป็นกุ้ง ม่ายอยากมีแฟนอ้วนอ่า
ฮยอกแจรับมุกแฟนสาวเสียงเล็ก
พุดมากน่าที่รักมานี่เรว ไอ้ยุงลายยนาโฮะเจอมุกที่ทำเอาอึ้งของแฟนหนุ่ม หันไปมองเจ้ากุ้งค้อนๆ ก่อนจะหันไปหนีบกุ้งไปเลือกขนม
เง้ออออ เค้าเป็นกุ้งงงง ม่ายช่ายยุงลายเจ้ากุ้งที่โอนย้ายสปีชี่ย์เรียบร้อยแล้วเถียงเสียงค่อย ((อาไรเนี่ย ไม่ทันไรก้อกัวเมียแว้ววว -*-))
ยุงๆๆๆๆ หวี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนาโฮะทำเสียงยุงยียวนฮยอกแจอย่างสนุกสนาน
เง้ออออ ฮิปโปๆใจร้ายยยฝ่ายฮยอกแจก้ทำหน้าเบ้ ก่อนจะยิ้มภูมิใจท้ายประโยคของตน
เง่ออออ-- ยุงลายอยากตายม้ายจร้าาานาโฮะได้ยินดังนั้นจึนหันไปค้อนเจ้ายุง ก่อนจะหันกลับมาสนใจเพื่อนตัวเล็ก
นี่ยัยซังอา ตกลงว่าเธอเข้าใจว่าฉันกับจุนซูคบกันเหรอ เห่อๆๆๆ เธอนี่ช่างไม่รู้อะไรบ้างเรยน้ะ นาโฮะกล่าวงีดๆ
เอ๊ะ อะไรหล่ะ ที่ฉันควรจะรู้ซังอาตอบเสียงงงๆ
ยังคงไม่เข้าใจในสิ่งที่นาโฮะพยายามจะสื่อ
งั้นที่เธอพยายามหลบหน้าเราสองคนก็เพราะเรื่องนี้ด้วยสิน้ะ
นาโฮะถามเพื่อนสาวด้วยแววตาจิงจัง
ฉันปล่าวหลบ ก็เห็นพวกเธออยู่ด้วยกันน่ารักดีชั้นเรยไม่อยาขัดจังหวะอ่า
ซังอาตอบเสียงเบาๆพยายามหลบสายตาของจุนซู ฮยอกแจ และนาโฮะ
โอ้...แย่แล้ว...เธอกำลังจะฆ่าคนรู้มั้ยนั่น แล้วอีกอย่างที่ชั้นอยู่กับจุนซูบ่อยๆก็เพราะว่าจุนซูเป็นเพื่อนสนิทของเจ้ายุงนั่นอ่า ส่วนจุนซูที่มาอยู่กับชั้นก็เพราะเค้าเองก็ต้องการให้ฉันช่วยเรื่องความรักของเค้าเหมือนกันนาโฮะ พยายามอธิบายให้เพื่อนสาวเข้าใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
................ยัยหนูงี๊ดๆ พยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่เพื่อนพูด
แล้วอะไรหล่ะที่ทำให้เธอคิดว่าฉันกับจุนซู คบกันอยู่นาโฮะกล่าวเสียงเซ็ง
ทำให้ซังอายิ่งต้องก้มหน้ารับความผิดเข้าไปหย่าย แหม ก็เทอแอบเปิดดูข้อความของเพื่อนนี่นา เหอๆๆๆ
ก็เอ่อ วันที่ฉันไปลองเสื้อเป็นเพื่อนนาโฮะหน่ะ บังเอิญมีข้อความจากฮยอกแจเข้ามาพอดีหน่ะ แล้วในเครื่องของนาโฮะก็ขึ้นชื่อจุนซูทั้งสองฉบับเรย ฉันก็เลยเข้าใจผิดหน่ะ เห่อๆๆๆซังอาก้มหน้าเอามือเกาหัวแก้เก้อ
เอ๊ะ....นั่นมันวันที่ฮยอกแจส่งข้อความมาขอให้ฉันคบด้วยนี่นา...
หวา...แย่แล้ววว...อย่างงี้นี่เอง
นาโฮะนึกในใจก่อนจะกล่าวออกมาเบาๆ
เอ่อ...ข้อความที่เข้ามาวันนั้น
ไอ้กุ้งงงง เพราะแกนี่เองงจุนซูที่เข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกระโดดขึ้นคร่อมเพื่อนต่างสปีชีย์
เงกกกกเจ้ากุ้งไม่รั้งรอวิ่งเข้าไปหลบหลังร้าน
ว่าแต่ทำไมนาโฮะถึงเซฟเบอร์ฮยอกแจว่าจุนซูหล่ะซังอาทำหน้างงๆก่อนจะถามเพื่อนสาวในสาเหตุของประเด็นหลักที่ทำให้เธอเข้าใจผิด
เอ่อ...คือว่าที่จริงจุนซูหน่ะ เค้ามีโทรศัพท์สองเครื่อง แล้วมียุงบางตัวเพิ่งทำมือถือหาย ก็เรยขอยื้มของจุนซูมาใช้ชั่วคราวหน่ะ ฉันก็เลยไม่ได้เปลี่ยนชื่อในเครื่องซังอาตอบเพื่อนสาวเสียงเรียบ แอบบเหล่แสดงความไม่พอใจแฟนหนุ่มที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน
เห่อๆ...น่าสงสานฮยอกแจจังซังอาขำๆในท่าทางของเพื่อนรักและแฟนหนุ่ม
ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย ซังอา ทีนี้รู้รึยังหล่ะ คนที่จุนซูชอบหน่ะ
นาโฮะดึงความสนใจกลับมาที่ตนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
คำถามของนาโฮะทำให้เพื่อนสาวสลดไป
หาาา เอ่อ ไม่รู้สิ อีกอย่างจุนซูจาชอบใครก็ไม่เห็นเกี่ยวกับฉันเรยนี่นา
ซังอาตอบน้ำเสียงเศร้า ฝ่ายน้องโลมาก็ทนเห็นคนที่ตนรักถูกบีบคั้นไม่ไหวจึงหันไปบอกนาโฮะน้ำเสียงเรียบ
นาโฮะ พอเถอะ เด๋วผมบอกเอง อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ถ้าต้องเลิกคบกันเพราะเรื่องนี้ เค้าเองก็คงเจ็บไม่แพ้ผมหรอก
นาโฮะหันไปมองหน้าน้องโลมาน้อยๆ ก่อนจะถามเพื่อความมั่นใจ
เอ่อ เอาแน่น้ะจุนซู
อื้อ..โลมาน้อยตอบเสียงสั่น ท่าทางยิ้มแย้ม((ฝืนอ่ะดิ))
ไอ้โลมา ไฟติ้ง-- ยุงลายที่เห็นบรรยากาศตึงเครียดไม่ได้ หันไปให้กำลังใจเพื่อนน้ำเสียงใส
ไม่ได้ช่วยเว่ยย ไอ้ยุงลายยยจุนซูหันไปงีดใส่ฮยอกแจเล็กน้อย
เห้ยยย ช้านเป็นกุ๊งงงงงงง ทำมายทุกคนต้องเปลี่ยนสปีชี่ย์ให้ช้านด้วยเนี่ยยยฮยอกแจที่โดนแม้แต่เพื่อนสนิทเรียกว่ายุงลายเริ่มเครียดจริงๆ แต่ก้อไม่ได้เป็นที่สนใจของใคร ((แม้แต่นาโฮะ))
ซังอา ฟังน้ะคับ คนที่ผมชอบอาจจะไม่เกี่ยวกับคุณมาก่อน แต่ตอนนี้มันเกี่ยวแน่ฮะจุนซูรวบรวมความกล้าแล้วกล่าวออกมาเบา ในขณะที่ซังอาก็ภาวนาในใจให้เรื่องที่จุนซูจะบอกออกมาในแบบที่เทอหวัง แม้มันจะมีหวังเพียงริบหลี่
เอ่อ แล้วมันเกี่ยวยังงัย รึว่าคุณชอบพี่สาวฉันซังอากล่าวเสียงสั่นๆอย่างเป็นกังวล
เห่อๆ ปล่าวฮะ ผมชอบคุณจุนซูกล่าวหน้าตา((ฝืน))ยิ้มแย้ม
หาาาซังอาอุทานออกมาลั่นร้านของหนูค่ะ
ผมชอบคุณ
ผมชอบคุณ
ผมชอบคุณ
ผมชอบคุณ
คำพูดนั้นดังก้องในหัวของสาวน้อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แทบไม่เชื่อหูตัวเอง พระเจ้าค้ะ ขอบคุณที่ได้ยินคำภาวนาของฉันน้ะค้ะ
เง้ออออซังอาโวยวายออกมาดังลั่นร้านเป็นครั้งที่สองด้วยใบหน้าเหวอสุดขีด เมื่อตั้งสติได้
เทอยังไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ดี....
เอ่อ..ฮะ ถ้าคุณไม่ได้คิดเหมือนผมก็ช่างมันเถอะครับจุนซูที่เห็นการตอบโต้จากซังอา ตอบออกมาอย่างใจแป้ว
เอ่อ..จุนซู ขอโทษด้วยน้ะคะ ซังอาที่เริ่มตั้งสติได้ ยิ้มเจื่อนๆขอโทษจุนซูจากใจจริง
ฮะ...ไม่เป็นไรฮะ ผมเข้าใจแต่ตานี่ดันเข้าใจไปว่าซังอา
.............ขอโทษที่ซังอาชอบตนไม่ได้ ซะง้านนน
เอ่อ...ไม่ใช่อย่างงั้นค่ะ คือว่า ขอโทษที่เข้าใจผิดเรื่องคุณกับนาโฮะหน่ะค่ะหนูน้อยอธิบายด้วยใบหน้าเจือสีเลือดน้อยๆ
เอ่อ แล้วตกลง ซังอา รู้สึกอะไรกับผม..เอ่อ บ้างมั้ยฮะ
จุนซูจึงถามกลับไปด้วยน้ำเสียงและแววตามีหวัง
เอ่อ..คือว่า
ซังอากล่าวออกมาอย่างยากลำบาก
คบกับผมเถอะฮะ..ซังอาโลมาโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงและแววตาตื่นเต้น
ซังอาที่ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ตัดสินใจกล่าวปัดๆไปว่า
เอ่อ...จุนซูหิวไม่ใช่เหรอค้ะ นั่งรอก่อนน้ะ เดี๋ยวซังอาไปผัดข้าวผัดให้ดีกว่า
ฮิปโปๆที่เห็นเหตุการณ์ ทนไม่ไหวจึงรั้งแขนหนูน้อยเอาไว้
ไม่ต้องเรย ยัยหนู บอกคำตอบมาก่อนซะดีๆ
ตอบไปดิๆๆๆๆ ถ้าไม่ชอบก็ตอบให้เคลียไปเลย จุนซูจาได้ไม่ต้องเจ็บคาๆอย่างงี้ไง
นาโฮะกล่าวน้ำเสียงเคืองน้อยๆ
ปล่อยน้ะนาโฮะซังอาหันมาทำสายตาอ้อนวอนใส่เพื่อนสาว
ไม่ปล่อยนาโฮะตอบสีหน้าขึงขัง
ปล่อยซังอายังคงพยายามทำตัวเป็นหนูน้อยขี้อ้อนต่อไป
กว่าที่ใครจะรู้สงครามประสาทระหว่างสาวน้อยซังอาละเพื่อนสาวก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว
ไม่ๆๆๆบอกมาก่อนนาโฮะทำหน้าตาให้ดุขึ้นกว่าเดิม
แต่เพื่อนสาวก็ไม่รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย
ปล่อยน้ะนาโฮะ
นาโฮะหมดความอดทน ตัดสินใจโพล่งออกมาลั่นร้าน
ข้าวผัดนั่นมันสำคัญกว่าจุนซูรึไง
ข้อความที่นาโฮะโพล่งออกมาทำลายความวุ่นวายของร้าน ((หรือพ่อหนุ่มสองคนที่กำลังกัดกันๆแน่))
ได้ชะงัด โดยเฉพาะเจ้าหนุ่มชาวเกาะของเราที่หันมาจ้องน้องหนูราวกะว่าต้องการคำตอบอย่างเต็มประดา
ปล่อยฉันเถอะนาโฮะ จุนซูกำลังหิวน้ะ จะให้ฉันปล่อยให้คนที่ฉันรักหิวตายรึไง
ซังอาหันหลังให้จุนซูก่อนจะตอบนาโฮะเสียงเบาราวกับกระซิบ โดยเฉพาะที่ท้ายประโยคที่ค่อยๆเฟดจนแทบไม่ได้ยินเลย..
..แต่ทว่าน่าแปลกที่ทุกคนที่นั่น กลับได้ยินมันชัดราวกับเสียงตะโกนกึกก้อง โดยเฉพาะเจ้าโลมาน้อย...
อ๊ะ เชิญเลยจ้าาา" นาโฮะที่เพิ่งได้สติ..ปล่อยแขนซังอาให้เปนอิสระ
ซังอา ....ทำข้าวผัดเร็วๆน้าา ไม่งั้นเด๋วใครบางคนแถวนี้จะอิ่มอกอิ่มใจตายซะก่อนยุงลายบีบเสียงเล็กตะโกนไล่หลังแก้มที่เพิ่งเข้าห้องครัวไปโดยปรายสายตาไปที่เพื่อนตัวแสบ
ทีนี้หล่ะ โลมาเอ๋ย ต่อให้ข้างผัดนั่นไหม้ ก็ยังอร่อยเรย
นาโฮะ ภรรยาดีเด่นของยุงลายก้อช่วยเป็นกองหนุนอย่างดีเยี่ยม
อ๊าาา จะให้ฉันปล่อยให้คนที่ฉันรักหิวตายรึไง จะให้ฉันปล่อยให้คนที่ฉันรักหิวตายรึไง จะให้ฉันปล่อยให้คนที่ฉันรักหิวตายรึไง อ๊าาาาา ซังอา ผมรักคุณณณณณ
ส่วนจุนซู.....หลุดเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวซะแล้ว...((โอ้วววว....ลูกช้านนนน))
นาโฮะที่เห็นความบ้าของเพื่อนสัตว์น้ำอย่างจุนซู
ก็สบดออกมาอย่าง
เสียไม่ได้ด้วยน้ำเสียงแจ่มใส
เห่อ แย่จิงช้านมีเพื่อนๆก้อบ้า มีแฟนดันเป็นยุงลายพาโบอีกแย่จิงๆ
ยุงลายที่หนาย ช้านเป้นกุ้งน้อยน่ารักน้ะยุงลายทำหน้าเบ้เถียงแฟนสาวทันควัน
เง่อออ ยุงลายหลงตัวเองนาโฮะทนไม่ได้ที่แฟนหนุ่มชมตัวเองจึงพ่นออกมาเสียงเหว
โอ้ กัดกานอย่างง้านแล้วเอาเวลาที่ไหนมารักกันเนี่ย
จุนซูพยายามจะยุติสงครามเย็นครั้งนี้ด้วยคำถามง่ายๆ
น่าแปลก....คำถามนี้ได้ผลค่ะ....ทั้งสองหันมายิ้มแหยๆให้จุนซู
ก่อนที่นาโฮะจะก้มหน้าตอบอายๆ พลางเกาหัวตัวเองไปด้วยว่า
เหอะๆๆๆ ก็ม่ายรู้สิ เราม่ายเคยสวีทกันหรอก
แต่ชั้นก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ไกล้ฮยอกแจเค้าอ่า
แหมๆ ก็ช้านหล่อขนาดนี้.....ยุงลายหันมาเต๊ะท่าใส่แฟนสาว
((เฮ้อออ เผลอไม่ได้เลย..ยุงลาย .... เผลอ เป็น หลง.... เฮ้อออ))
นาโฮะเริ่มเหลืออดกะคุนสามีจึงเริ่มออกอาการทางสีหน้า
ฝ่ายยุงลายเมื่อเห็นสีหน้าของแฟนสาวแล้วก็เริ่มเข้าใจสถานอาการ
หันมาตอบเสียงเจื่อนๆ แต่ก้อยังไม่วายกวนแฟนสาวด้วยคำว่าฮิปโปโป
เหอะๆๆๆ ไม่ต้องทำหน้าอย่างง้านก็ได้น่า ฮิปโปโป ล้อเล่นหน่ะ ฉันหน่ะน้ะ แค่ได้เห็นนาโฮะยิ้มก็มีความสุขแล้ว
นาโฮะได้ยินดังนั้นก็อายม้วน
เลี่ยนหน่ะ ยุงลาย ((นาโฮะผลักยุงลายกระเด็น))
หลังจากเริ่มตั้งสติได้แล้วยุงลายก็ลูบหัวที่เพิ่งชนกับตู้โดนัทป้อยๆ
ก่อนจะใช้ไม้ตาย....งอนซะเรยยยย
เง้อออ เค้างอนแล้ววน้าฮิปโปโป
เง่อออ....เฮียขา อย่างอนนู๋เรยน้ะ นุ๋มานปากไม่ดี นู๋รักเฮียคนเดียวน้าาา นาโฮะรีบปรี่เข้าไปกอดแฟนหนุ่มอย่างลุกลี้ลุกลน.... ((ช่างเป็นคู่รักที่น่าสยดสยอง สอิดสเอียน - คนอ่าน))
ฮยอกแจที่เห็นท่าทางน่ารักๆของแฟนสาวจึงหมดอารมณ์แกล้งงอน....หันไปยิ้มใสให้แฟนสาวก่อนจะลูบหัวเธอเบาๆ
เอ่อ อื้อ ไม่งอนแล้วก็ได้ เอ่อ นาโฮะ อยากกินอะไร ไปเที่ยวไหน อยากได้อะไรรึปล่าว ถ้าฉันทำงานแล้วชั้นจะไม่ค่อยมีเวลาให้นาโฮะน้ะ เนี่ยวันนี้ว่างก็รีบนัดนาโฮะเรย จาได้ชารจ์พลังเก็บไว้ เหอะๆๆ
ทำยังกับชั้นเป็นกระแสไฟฟ้าแหนะ เจ้ายุงลายนาโฮะพูดพลางผลักคนข้างตัวที่พยายามเข้ามากอดเบาๆ
แหมๆ ก็มันจริงอ่ะ ถ้าฉันไม่ได้เจอนาโฮะนานๆ ฉันก็คงหมดแรง
ยุงลายพูดพลางทำสีหน้าหมดแรงประกอบ
เว่อร์นาโฮะยิ้มมุมปากก่อนกล่าวออกมาเบาๆ
หง่ะ ยุงลายตั้งท่าจะงอน
นาโฮะเห็นดังนั้นก็ไม่ปล่อยให้แฟนหนุ่มทำอย่างนั้นได้...ใครจะไปยอมก็อีตานี่
เหมือนชาวบ้านซะที่ไหน....งอนง่าย..หายช้า.คือ....ตาฮยอกเชียวหล่ะ
ป่ะ..ไปกันนาโฮะจังพูดพลางยิ้มสดใส ลากฮยอกแจมาที่หน้าร้าน
หา ไปไหนอ่าฮยอกแจท้วงออกมางงๆ
ฮยอกแจอยากกินเนี้อย่างใช่มั้ยหล่ะ ไปสินาโฮะพูดโดยเอานิ้วชี้ข้างซ้ายชี้ขึ้นฟ้าทำท่านึกกวนๆ
เอ่อ..รู้ได้งัยเนี่ยฮยอกแจยิ้มแหยๆ
เอาน่ารู้แล้วกันนาโฮะยิ้มอย่างมีชัย
แต่วันนี้ช้านมาตามใจนาโฮะน้ะ...ตามใจฉันแล้วนาโฮะจะมีความสุขเหรอฮยอกแจพูดตีสีหน้าเครียด
ก็ๆ น้ะ ความสุขของนาโฮะก็คือความสุขของฮยอกแจม่ายช่ายเหรอ ถ้างั้นความสุขของฮยอกแจก็เปนความสุขของฉันเหมือนกัน
นาโฮะพูดพลางยิ้มขำๆกับสีหน้าจริงจังของแฟนหนุ่ม
เฮ้ออ...ฉันนี่ฉลาดเลือกจริงๆ ไปสิๆๆๆ รักฮิปโปโปที่สุดเรยฮยอกแจยิ้มกว้างกวนๆให้แฟนสาว
เออ...ไอ้ยุงลายยยยยนาโฮะตอบเสียงเรียบ แต่ไบหน้ากลับยิ้มระเรื่อ
แต่ก่อนที่ใครจะได้ออกไปมีความสุขกัน.....
......ผู้ขัดขวางตัวยงก็มา.......-*-
พวกนายจะไปไหน--- พวกนายต้องรับผิดชอบที่ทำให้ซังอาเข้าใจผิด เพราะงั้น อาทิตย์นี้ นายต้องหาใครมาทำงานแทนซังอาเพราะช้านจาพาซังอาไปเที่ยว แหม โรงเรียนปิดนี่ดีจริงๆ จุนซูพุดพลางเหล่ไปทางทั้งสองคน ท้ายประโยคมีหัวเราะเยาะน้อยๆ
อ๊าาา โลมาาาา อย่าทำแบบนี้ดิ ใจร้ายยยยยนาโฮะเบะปากทำท่าจะร้องให้
ไม่เป็นไรๆ นาโฮะ เด๋วชั้นให้คนที่บ้านมาทำให้ ป้ะ เราไปเที่ยววววกันดีก่าฮยอกแจยิ้มระรื่นให้จุนซูก่อนจูงมือนาโฮะเตรียมจะออกไป
อ๊ะ จิงอ่ะ รักฮยอกแจที่สุดเรย เลิฟยู มายซุปเปอร์ยุงลายยยยนาโฮะกล่าวก่อนกระโดดหอมแก้มคนรัก
เงกกกก มาย มิส ลี อิปโปโป ฮยอกแจยิ้มกว้างมองกวนๆไปที่นาโฮะ
โฮกกก ตายแน่ไอ้ยุงงงงนาโฮะกำปั้นเตรียมจาพุ่งใส่แฟนหนุ่ม พร้อมรอยยิ้มใสไล่หลังคนรักออกจากร้าน
แง๊ๆๆๆๆๆ เสียงฮยอกแจแกล้งร้องให้แว่วเข้ามาในร้าน
จุนซูหัวเราะน้อยๆกับตัวเองให้กับภาพที่เห็น ก่อนจะมองยิ้มๆเข้าไปทางครัว
หึ หึ ฮยอกแจ-นาโฮะ.............ยุงลาย-ฮิปโปโป
5555+ ช่างเป็นคู่รักที่แหมะสมกับตำแหน่ง....คู่ฮาแห่งปีจริงๆ
****************************
เอ่อ จุนซู มันอาจจะไม่อร่อยน้ะ ฉันทำไม่ค่อยบ่อยหน่ะ ที่จริงพี่ๆ ทำให้กินซะมากกว่า((เงกก ความจริงมานไม่ใช่เรย))
ซังอากล่าวเขินๆพร้อมยื่นข้าวผัดหน้าตาน่ากินให้เพื่อนหนุ่ม....
โอ๊ะ....ไม่สิแฟนหนุ่มแล้วต่างหาก
อื้อ ผมกินด้ายยย ซังอาอุส่าห์ทำให้ทั้งทีนี่นา
จุนซูพูดพลางเตรีมตักข้าวร้อนๆเข้าปาก โดยมีซังอาเอามือมาเบรกไว้ก่อนพร้อมกับเอาปากมาเป่าเบาๆที่ช้อนของคนรัก
อ้าว แล้วเพื่อนของุนซูหล่ะซังอาถามเรียบๆก่อนจะพยักหน้าเบาๆให้จุนซูพอให้รูว่าหายร้อนแล้ว
ฮยอกแจอ่าเหรอ มานออกไปกะนาโฮะอ่าจุนซูยิ้มอารมณ์ดี ก่อนจะยัดข้าวเข้าปาก
ปล่าว อีกคนอ่า ที่เข้ามาพร้อมจุนซูอ่าซังอาส่ายหน้าเบาๆ พลางเอาช้อนของจุนซูมาเป่าตักข้าวแล้วเป่า
อ๋อ อือ ชางมินหน่ะ หายไปไหนแล้ว ช่างหมอนั่นเหอะ คงไปทำงานตามที่ได้รับมอบหมายมาหล่ะม้างง
จุนซูตอบแบบไม่ได้ใส่ใจนัก แหมๆ ก็การกระทำของคนตรงหน้าน่าสนใจกว่าตั้งเยอะหนิ
อ้าวแล้วจุนซูไม่ต้องทำเหรอซังอาถามอย่างสนอกสนใจพลางยื่นช้อนไปที่หน้าคนรัก
อ๋อ ต้องทำสิ ก็กำลังรอนาโฮะ ไปทำด้วยไงจุนซูพูดพลางเอามือขึ้นมาเตรียมรับช้อนจากมือคนรัก นาโฮะส่ายหน้าเบาๆก่อนจะป้อนข้าวๆปากคนรัก
หาาซังอาร้อง งงๆพร้อมทำตาโต
คือว่า ทางต้นสังกัด เค้าอยากให้เราไปหาสถานที่ๆอยากถ่ายทำ ตีมงานคือความรักของผมอ่า ผมก็เรยกะว่าจะไปทั้งทีก็หนีบคนรักไปด้วยดีกว่า
จุนซูขำน้อยๆกับท่าทางงงๆของคนรัก แถมยิ้มกวนๆที่ท้ายประโยค
เห่อๆๆ เสียใจด้วยน้ะ ชั้นต้องทำงานอ่าซังอาตอบพร้อมกวาดสายตาไปทั่วร้านอย่างหน่ายๆ
ไม่ต้องห่วง ทางนี้ฮยอกแจ จะส่งคนมาดูให้จุนซูพูดพลางยิ้มหวานให้คนรักอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะอ้าปากเตรียมรับข้าวที่คนรักกำลังป้อน
เอ่อ...แล้วจะไปไหนเหรอ เราไปด้วยกันจะดีเหรอซังอาถามอย่างลังเลก่อนบรรจงเป่าไอร้อนออกจากช้อน
น้าาาาๆๆๆ ไปกับผมน้าาา จุนซูทำสีหน้าอ้อนใส่ซังอาก่อนรับข้าวเข้าปากอย่างงอนๆ
อ่า เอ่อ ...ก้อได้...เอ่ออ...มั้งซังอากล่าวออกมาอย่างเขินๆก่อนจะบรรจงตักข้าวเข้าช้อน
แต่ว่า ...จุนซูจะไปไหนเหรอค้ะซังอาถามยิ้มๆพลางเป่าๆเบาๆที่ช้อนในมือ
ไปๆๆๆ ญี่ปุ่นกันจุนซูลุกจากเก้าอี้ขึ้นมากำหมัดทำท่ามุ่งมั่น
แหมๆๆๆ ได้ไปญี่ปุ่นกะแฟน โดยใช้งบบริษัท โอ้ววว มีความสุขจริงๆ คิม จุนซูจุนซูอธิบายยิ้มๆให้ซังอา ทำเอาคนฟังหน้าแดงไปถึงหู
เหอะๆๆๆ เอางั้นเรยเหรอค้ะ ไปญี่ปุ่นเรยเหรอซังอาขำน้อยๆกับท่าทางมุ่งมั่นของคนรัก
แหมๆๆๆ ก็ซังอาไม่อยากไปเหรอครับจุนซูถามก่อนจางับช้อนในมือซังอาพร้อมรอยยิ้มสดใส
ก็จริงๆแล้ว ฉันไปที่ไหนก้ได้อ่ะ ที่ๆมีจุนซูซังอายิ้มหวานจ้องแฟนหนุ่มที่เพิ่งงับข้าวคำสุดท้ายไปเคี้ยวตุ้ยๆ
......ท้ายประโยคเสียงเบาแทบจะไม่ได้ยิน รอมไปถึงไปหน้าที่หลุบต่ำลงเรื่อยๆ
อื้อ รักซังอาจางเรย เย้ๆๆๆ คิม จุนซู คิม ซังอา ยองวอนฮี เย้ๆๆๆๆจุนซูตะโกนลั่นร้านพร้อมยิ้มกว้าง ก่อนจะวิ่งรอบโตะที่เพิ่งนั่งกินข้าว
เอ่อ ค่า เย้ๆๆๆซังอายิ้มเขินๆก่อนจะใส่อารมณ์ร่วม
เหอะๆๆๆ ไปกันเรยดีกว่า ป้ะจุนซูกล่าวอย่างร่าเริงก่อนจะดึงคนรักจากเก้าอี้
ค่า 55+ จุนซูอารมณ์ดีจังน้ะค้ะซังอาคล้อยตามคนรักยิ้มๆ
แหม....จาไม่ให้อารมณ์ดีได้ยังไงหล่ะ.......จิงมั้ยค้ะท่านผู้ชม....เอ้ยยย....ท่านผู้อ่าน
++++++++++++++++++
ณ.สวนสนุกแห่งหนึ่งที่ผุ้คนมักพลุกพล่าน แต่น่าแปลกที่ผุ้คนในวันนี้กลับน้อย แถมยังมีแต่เด้กเล็กๆกับคนแก่ซะด้วยย
แหม....ช่างเป็นวันที่เหมาะกับการเดทในสวนสนุกของยองอุง แจจุง เจงๆเชียว
เง่ออออออ นี่ คุณพาฉันมาที่ไหนเนี่ยยยยร่างบางกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ พยายามสะบัดมือออกจากการเกาะกุมของร่างสูง
เอ่อ...ไม่ชอบเหรอ ที่นี่หน่ะคือสวนสนุกไงหล่ะร่างสูงตอบพร้อมรอยยิ้มบาง
เอ่อ.....ก็เห็นกันอยู่ว่ามันเป็นสวนสนุก แต่ว่าเรามาทำงานแล้วคุณพาชั้นมาสวนสนุกทำไมอ่ะ ร่างบางเริ่มไม่พอใจหนัก
เห่อๆๆ ความรักของผมในล๊อตเต้เวิลด์55+ร่างสูงกล่าวอย่างไม่สะทกกับอารมณ์ของร่างบาง
เงกกกก คิดนานม้ายเนี่ยร่างบางทำหน้าเหมือนเซ้งชีวิตสุดๆยังไม่เลิกพยายามที่จะสะบัดมือออก
ป้ะ ไปเล่นไอ้นั่นกันร่างสูงชี้ไปทางเครื่องเล่นที่คล้ายๆกับซูเปอร์สเปรชของไทยพร้อมกับออกแรงลากร่างบางไปทางเครื่องเล่นนั่น
เง้อออ ไม่เอา เล่นไอ้นั่นแล้วจะเปียกน้ะ ไม่เอา เง้ออออ แจจุงงงง ไม่เอาน้ะฮีจินเริ่มโวยวายและดิ้นพลาดๆเป็นแฮมสเตอร์โดนไฟช๊อต
ร่างสูงมองซ้ายมองขวาพร้อมกับเอามือปิดปากร่างบาง
อุ๊บ อ่อยยย อ๊ะ ((ปล่อยน้าาาาา แปลค่ะ แปล)) ร่างบางดิ้นหนักกว่าเดิม
เด๋วพวกแฟนคลับก็ได้ยินหรอก เงกกกกร่างสูงบ่นปนหอบหลังจากร่างบางเลิกโวยวายแล้ว
ง๊าาาา ไม่ไปน้ะ ไม่เอา ไม่อยากเปียก มันหนาวน้ะ คุณคิมมม
ร่างบางโวยวายเบาๆให้พอได้ยินกันสองคน พร้อมกับดึงเสี้อของร่างสูงตรงหน้าของร่างสูงที่กำลังจะซื้อบัตร
คุณคิม.....เงก
ฟังเหมือนท่านปู่คิม
ผู้มีมรดกพันล้านเรยหง่ะ....
เงกกกก....
เง่อออออร่างสูงทำสีหน้าซีดเมื่อได้ยินคำที่ร่างบางใช้เรียกตน
อ๊าร่างบางร้องเมื่อโดนลากเข้าไปบริเวณเครื่องเล่น
++++++++++++++++++++++++
ฮาโหลๆเสียงใสๆลอดผ่านสายโทรศัพท์มาที่แฮนดีโฟน
อ่าค่า
น้องแตกโมเหรอจร้าน้ำเสียงร่าเริงจากต้นสายส่งผ่านไปยังปลายสาย
อ่าค่ะปลายสายตอบกลับมาอย่างงงๆ
นี่พี่เป็นรุ่นพี่คนสนิทของจิ๊ดเค้าน้ะ พี่ชื่อตังเมจ๊ะต้นสายกรอกข้อความลงไปในโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
อ่าค่าปลายสายตอบรับ
คือว่าพี่จะให้จิ๊ดเค้าไปทำงานให้ พี่ก็เรยจะให้คนอื่นไปรอรับหนูที่อินชอนน้ะต้นสายใช้เสียงกึ่งออกคำสั่ง
เอ่อ ค่า ขอบคุณค่ะปลายสายตอบด้วยน้ำเสียงนิ่มแสดงควมเกรงใจ
จ๊ะ ถ้างั้นตกลงตามนี้น้าต้นสายปรับน้ำเสียงให้กลับมาร่าเริงอีกครั้ง
ค่า แต่พี่ค้ะปลายสายขัดขึ้นมาก่อนที่ต้นสายจะตัดบท
คือว่า หนูยังไม่มีที่อยู่เรยอ่าค่ะ อีกอย่าง ที่ๆหนูมาลงเรียนไว้ก็ยังไม่เปิดเรยอ่าค่ะ สรุปว่า หนูไม่มีที่ไปอ่าค่ะ...เง่อออ
ปลายสายกล่าวด้วยน้ำเสียงขอความเห็นใจ
อ๋อ...งั้น นู๋มาทำงานแก้เซ็งกะพี่ไปก่อนม้ะล่าต้นสายซัก...น้ำเสียงตื่นเต้น
ค่า ด้วยความยินดีค่าปลายสายเองก็เช่นกัน
เง่อออ...จ้า เอาเปนว่า พอนู๋เจอคุณยูชอนแล้วก็ให้บอกให้เค้าโทรหาพี่น้ะต้นสายกำชับ เกริ่นๆว่าจะวางสาย
ค่า พี่ตังเมปรายสายรับคำเสียงนิ่มก่อนจะวางสาย
+++++++++++++++++++++++
ที่ประเทศไทย......ชั้นห้าอาคารมาลีนนท์
อ้ายยยย ไอ้ปอนด์ คิดถึงไอ้เมเนอะ นี่ถ้ามันได้มาเห็นคิบอมของฉันมันต้องเป็นลมตายแน่เรยอ่าสาวน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
เออ ใช่ แต่ใครบอกแกหา ไอ้กี๋ ว่าคิบอมเค้าเป็นของแก ของชั้นเว่ยยยอีกหนึ่งสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเคืองๆ
((ไม่ต้องเถียงกัน คิบอมของนู๋ตะหากก - คนเขียน))
เง้ออออ ของช้านนน อยากตายเร้อออ น้องปอนด์สาวคนแรกตอบกลับด้วยไบหน้ากวนไม่แพ้กัน
เงกกกกกกสาวน้อยคนที่สองกำลังอึ้งกับสรรพนามที่เพื่อนสาวใช้เรียกชื่อตน
+++++++++++++++++++++++
"Baby come again I feel you
Listen to my heart I love you
My heart so I know you want me
Baby stay with me I miss you"
((เสียงโทรศัพท์ของบุ้งกี๋))
ฮาโหลๆ หวัดดีค่าต้นสายกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง
เอ่อ น้องกี๋รึปล่าวค้ะปลายสายกล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรน
เอ่อ ค่ะ ตอนนี้น้องกี๋อยู่ที่ไหนค้ะ ท่านประธานเรียกพบด่วนค่ะ
อาไรน้ะค้ะ พี่มาลี กี๋ไม่ค่อยได้ยินเลยค่ะ เอ่ออ...เด๋วกี๋โทรกลับอีกทีน้ะค้ะปรายสายตอบน้ำเสียงเบาๆพร้อมกับเอาถุงก็อบแก๊บที่เตรียมไว้มาถูที่หูโทรศัพท์
พ่อโทรมาเรียกหว่าแกสาวน้อยคนแรกหันมาทำหน้าเซ็งบอกเพื่อนสาว
เงกกก ไอ้กี๋ ซวยแน่แก จะบอกพ่อยังไงว่าโดดฝึกงานมามาดูซูจูเนี่ย
เพื่อนสาวตอบด้วยสีหน้าเป็นกังวล
เง่อออ สำรวจตลาด กลุ่มลูกค้าวัยรุ่นหว่ะสาวน้อยตอบด้วยสีหน้าไม่สะทกสะท้าน
โอ้โห ชั้นหล่ะเชื่อแกเลย คิดนานมั้ยว้ะเนี่ยเพื่อนสาวกล่าวเนือย
ก็คิดเตรียมไว้ตั้งแต่ก่อนมาแล้วหล่ะสาวน้อยยิ้มทะเล้นๆก่อนตอบ
เง่ออออ น่ากัวน้ะแกเนี่ยเพื่อนสาวตอบสีหน้าเครียด
เออน่าสาวน้อยผลักเพื่อนสาวเบาๆ
++++++++++++
ณ ห้องท่านประทานบริษัท มอร์ มิวสิก เอนเทอเทนด์เมนท์ จำกัด
((เอสเอม เครือข่ายไทย))
พ่อเรียกพบกี๋ มีอะไรเหรอค้ะ
ร่างบางตีหน้าเนียนหลังจากได้แอบหนีฝึกงาน
....ในฐานะทายาทคนเดียวของเจ้าของบริษัทมอร์มิวสิก
..........นั่นเป็นเรื่องที่ไม่สมควรแก่การกระทำเป็นอย่ายิ่ง
หนีไปเที่ยวไหนมาอีกหล่ะเรา เหอะๆๆชายวัยกลางคนถามเมื่อเห็นหน้าของร่างบาง
เง่อออ ไปเที่ยวที่ไหน ลูกเจ้าของค่ายมอร์มิวสิคอย่างหนู จาเถลไถลได้ยังไงหล่ะค้ะ หนูไปสำรวจตลาดมาหน่ะค่ะเด็กสาวตอบกลับผู้เป็นพ่อด้วยน้ำเสียงแก่นแก้ว
เนี่ยรีพอร์ทค่ะพ่อเด็กสาวยื่นเอกสารที่เตรียวไว้ก่อนล่วงหน้าให้ผู้เป็นพ่อ
อื้อ พ่อก็ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย แค่จะเรียกมาบอกให้ลูกกับปอนด์เตรียมตัว
ร่างท้วมยิ้มน้อยๆก่อนจะหยิบเอกสารมาพลิกไปพลิกมา
เตรียมตัวร่างบางถามงงๆ
ก็ทางต้นสังกัดสาขาไทย เค้ากำลังต้องการพนักงานไปประจำอยู่ที่ต้นสังกัดที่เกาหลี พ่อก็เลยคิดว่าจะส่งเราไปที่นั่นกับเจ้าปอนด์หน่ะ
ร่างท้วมตอบน้ำเสียงจริงจัง
เหอออออออ เด็กสาวร้องออกมาด้วยความอึ้ง
อื้อ ...แล้วก็น้ะ อยู่ที่เอส.เอมหน่ะ พัฒนาการเรื่องการทำงานของลูกก็คงจะดีขึ้นมากเรยหล่ะ พ่อของปอนด์เค้าก็เห็นด้วยน้ะ ในเรื่องนี้
ร่างท้วมพูดพลางมองไปทางลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนอย่างเจ้าเล่ห์
เอ่อ แล้วเมื่อไหร่หล่ะค้ะเนี่ยเด็กสาวถามด้วยสีหน้าแหยๆ
ก็ น่าจะอีกสามวันหล่ะมั้งร่างท้วมตอบด้วยสีหน้าสบายอารมณ์
หาาแล้ว เรื่องมหาลัยหล่ะค้ะร่างบางถามด้วยสีหน้าตระหนก
เรื่องนั้น ลูกก็ไม่ต้องเป็นห่วงน้ะ ทางเอสเอ็มจะส่งลูกกับปอนด์ไปเรียนในฐานะตัวแทนบริษัทที่มหาลัยแห่งชาติหล่ะ
ผู้เป็นพ่อตอบพลางกวาดสายตาไปบ่นหน้าเอกสารสำรวจตลาดของลูกสาว
หือออออออ ร่างบางทำตาเหลือก....อาไรอ้า..พ่อ...อยู่ดีๆก็จาให้ไปเกาหลี
เอ้า อย่ามัวแต่ หืออ เหออ หาา ไปเตรียมตัวเร็วเข้า
ผู้เป็นพ่อยิ้มบางก่อนจะเตือนลูกสาวเรื่องเพื่อนของเธอ
อ้อ แล้วอย่าลืมบอกปอนด์ด้วยหล่ะ
อ่าค่ะ ลูกสาวแก่นแก้วรับคำก่อนจะเบะหน้าด้วยความไม่พอใจในการตัดสินใจโดยไม่ถามของพ่อ ขณะจ้ำออกจากห้องทำงานของพ่อไป
++++++++++++++++++++++
ณ สนามบิน อินชอน
เอ่อ คุณคือคุณแตงโมรึปล่าวครับ
ร่างสูงถามร่างบางตรงหน้า...พูดชื่อร่างบางอย่างเก้ๆกังๆ
ขณะหยิบโทรศัพท์มากดดูรูปที่ได้มาจากโทรศัพท์ของคุณเม ฮีจิน
เพื่อเปรียบเทียบกับร่างบางตรงหน้า
เอ่อ ค่า คุณคือคุณยูชอนสิน้ะค้ะ
ร่างบางยิ้มกว้างตอบด้วยสำเนียงเกาหลีชัดแจ๋ว
..ดีใจจังที่มีคนมารับสักที
55+ จริงๆ เรียกชั้นว่า โบอึนก็ได้ค่ะ ชื่อเกาหลีของฉันคือฮัน โบอึน หน่ะค่ะ
ร่างบางหัวเราะน้อยๆก่อนแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงสบายหู
อ๋อ ครับ...ยินดีที่ได้รุ้จักครับ โบอึน
ร่างสูงตอบพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนตามแบบฉบับของมิคกี้ ยูชอน
เอ่อ ค่ะ พี่ตังเม บอกว่าถ้าเจอคุณแล้วให้คุณโทรหาเค้าหน่ะค่ะ
ร่างบางยิ้มๆก่อนส่งโทรศัพท์ให้ร่างสูง
ครับ ขอบคุณครับร่างสูงยิ้มบางก่อนจะรับแอนดีโฟนจากร่างบาง
++++++++++++++++
ในรถยุโรปสีดำขลับดูสุภาพ เป็นทางการ
.....เหมาะกับบริษัทที่เป็นเจ้าของมัน
เบาะนุ่มสีครีม....กับน้ำหอมกลิ่นอ่อนๆ
ช่างเป็นรถที่สะท้อนความเป็นตัวตนของคนใช้ได้ดีจริงๆ
อ่า เอ่อ ครับๆ ได้ครับ
ร่างสูงยิ้มน้อยๆก่อนส่งแฮนดีโฟนที่พึ่งวางสายให้ร่างบางที่ในขณะนี้นั่งอยู่ในเบาะข้างๆกัน
เอ่อ พี่ตังเมเค้าว่าไงเหรอค้ะร่างบางถามด้วยหน้าตาสนอกสนใจ
อ๋อ เค้าบอกว่า ให้คุณไปทำงานกะผมหน่ะฮะร่างสูงตอบยิ้มๆ ตาก็มองถนนไปด้วย
อ๋อ ค่ะร่างบางยิ้มหวานตอบ
++++++++++++++++
ณ สนามบินอินชอน
ร่างท้วมของชายกลางคนกำลังเลือกกระเป๋าใส่แล๊ปท๊อปของลูกสาวหักแก้วหัวแหวน
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ ไบนั้นแหละ ป่าป๊า ค่าขอบคุณค่า
ร่างบางในเดรสสไตร์แคชชวลสียีนส์-ชมพู
กำลังยิ้มขอบคุณ คุณพ่อของเธออย่างน่ารัก น่าเอ็นดู
++++++++++++++++
ณ สนามบินอินชอน
ร่างโปร่งของพนักงานขับรถ กำลังเลือกกระเป๋าใส่แล๊ปท๊อปของคุณหนูของเขาอยู่
ครับใช่ครับ ไบนั้นแหละครับพี่ โฮะๆๆๆ ขอบคุณมากน้ะครับ
ร่างของเด็กหนุ่มในเสื้อยืดสีเขียวเข้มกับกางเกงสีกรมดูเข้ากัน
กำลังยิ้มขอบคุณพี่คนขับอย่างอารมณ์ดี
++++++++++++++++
-"It's time for love somebody to love
onaji koi wa shinai
hashiri hajimeru atarashii boku ga
Somebody to love Somebody to love
ai wo sagashiteiru
kotoshi wa kitto kimi ga soba ni iru

Maybe it's you" (เสียงมือถือของยูชอน)
Hello.....Guess whoต้นสายกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงกวนๆ
เจ้ายูฮวาน โทรมาทำไมหน่ะ พี่กำลังยุ่งอยู่น้ะปรายสายตอบน้ำเสียงหวาดๆ
55+ ว่าแล้วว่าพี่ต้องบ่นอย่างงี้ต้นสายตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ
หา ว่าไงน้ะปรายสายชะงักจากการขับรถเล็กน้อยจากคำพูดของต้นสาย
ดึงความสนใจของคนด้านข้างได้เป็นอย่างดี
เหอะๆๆ อย่าโมโหหน่ะพี่ ผมมาเที่ยวปิดเทอมหน่ะต้นสายตอบน้ำเสียงร่าเริง
หา นายอยู่เกาหลีเหรอเนี่ยแต่ปลายสายกลับตอบด้วยน้ำเสียงตกใจสุดๆ
ฮะ...แต่งานนี้ พ่อให้การสนับสนุนเป็นอย่างดี เพราะผมสัญญาว่ากลับไปแล้วจะเอา
เอ-สตาร์มาให้พ่อ เหอะๆๆๆ ไม่รู้จะทำได้มั้ยเนี่ย แต่ว่าเพราะงั้น พ่อเรยเช่าห้องให้ผมที่นี่ จะได้ไม่ต้องไปเบียดกะมินๆ ดีจังเรยยยย 555+ต้นสายนั่งร่ายอย่างยิ้มแย้ม
อ่อ เหรอ อื้อ ถ้างั้นก็ จะกลับเมื่อไหร่หล่ะเราปลายสายตอบด้วยน้ำเสียงโล่งปนเป็นห่วง
เดือนหน้าฮะ หยุดยาวววววต้นสายเพิ่มความร่าเริงในน้ำเสียงเข้าไปอีก
อื้อ งั้นสักอาทิตย์หน้าพี่ไปหาน้ะ อาทิตย์นี้ติดงานหน่ะปรายสายตอบเสียงทุ้ม อ่อนโยน
คับพ้ม ไม่ต้องเป็นห่วงน้ะฮะต้นสายตอบอย่างร่าเริงเช่นเคย แต่รูปประโยคกลับทำให้คนฟังโล่งใจได้อย่างน่าอัศจรรย์
อื้อ ดูแลตัวเองดีๆน้ะ บายยปลายสายตอบพร้อมกับยิ้มเล็กๆที่มุมปาก
++++++++++++++++
Yeo3osAeyo`
งุงิๆๆๆ
ขอโทดเน้ออออ
((จามีคัยยังอยู่ให้เราขอโทดม้ายยเนี่ย))
แง่มๆๆๆๆ
กว่าฟิกยี้ดดดดๆตอนนี้จาจบได้
เล่นเอาคนแต่งหอบแฮ่กเรย
โหะๆๆๆ
โทดน้าท่ามานนานไปหน่อย
ตอนหน้าจาพยายามให้เร็วกว่านี้
((ฮือออ เค้าจาไม่เริ่มเขียนสปีชก่อนอีกต่อไปแง้ววว))
อ่ะแง่มๆๆๆๆ
ไหนๆก้อไหนๆแล้วว
มาขอเม้นแบบรั้วๆสักทีดีก่า ฮร่าๆๆ
อยากบอกว่าคนแต่ง แอบรักคนอ่าน
หัวใจเลยบงการให้แต่งมาทุกที
เผื่อว่าคนอ่าน อ่านแล้วรู้สึกดี
จะช่วยเม้นมาตามช่องที่มี
กระซิบให้คนที่แต่งฟังซักที...(ว่ายินดีอ่าน)
ช่วยบอกว่าคนอ่าน ก็รักคนแต่ง
(ช่วยบอกว่ารักฉันหมดใจ)
ถึงจะฟังงงงงมันก็ดูเข้าที
เผื่อว่าคนอ่าน อ่านแล้วรู้สึกดี
จะช่วยเม้นมาตามช่องที่มี
กระซิบให้คนที่แต่งฟังซักที...ว่ายินดีอ่าน
เอิ้กๆๆๆ
ไปล้ะ 2 b cont..

Yeo3~o-SAeyo`

โอยยยย....

แก้ตอนที่แล้วให้แล้วน้ะค้ะ มานจาอ่านรู้เรื่องขึ้นแล้วหล่ะ

สำหรับคนที่อ่านตอนที่แล้วไม่รุ้เรื่องก็ลองกลับไปอ่านดูน้ะ

ป.ล ขอบคุณทุกคนมากๆน้ะค้ะ

part 5 Love is..........ความรักหวานชื่นของเกี๊ยมหมี่อี๋

ที่บริษัท เอส.เอ็ม เอนเตอร์เทนด์เม้นท์ ห้องทำงานของท่านประธานลีซูมาร

"เอาน่า ยุนโฮ"เสียงทุ้มต่ำของประธานพูดตัดบท

"แต่ว่า...มันเสี่ยงมากเลยน้ะครับ.............คุณลี"ในขณะที่อีกเสียงก็คัดค้านเต็มที่

"ชั้นบอกว่าดีก็ดีสิ"

ท่านประธานเริ่มหมดความอดทนกับเด็กในปกครองคนโปรด อย่างยุนโฮ

จึงตัดสินใจขึ้นเสียงตะคอก

"..."ยุนโฮถึงกับอึ้ง

เพราะคุณลีไม่เคยอารมณ์เสียใส่เค้ามาก่อน

...........อย่างที่แจจุงโดนตอนเมาแล้วขับ

.............ชางมินโดนตอนตัดสินใจเรียนต่อ

...........จุนซูโดนตอนมีภาพตัดต่อหลุดออกมาเผยแพร่

และ ...........ยูชอนโดนตอนงงแงขอกลับอเมริกา (((รั่ววววววว - คนเขียน))))

ฮึ่ย เพราะ ยัยนั่นแท้ๆเลย...

ร่างสูงนึกในใจ

ก่อนเดินออกมาจากห้องของบุคคลที่เป็นที่เคารพอย่างหัวเสีย

+++++++++++++++++++++++++++

11:50 น. บริษัท.เอส.เอ็ม เอ็นเตอร์เทนเมนท์ (Z.M entertainment 555+)

"ค่ะ...นี่คือตัวงานที่ฉันวางแพลนไว้ให้พวกคุณ"หญิงสาวหน้าตาน่ารัก

นำเสนอไอเดียของเธอ ต่อหัวหน้าวงบอยแบนด์ที่ตนได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบชั่วคราว 

"ฉันอยากให้ในงานนี้เปลี่ยนคอนเซพ เพลงช้า เพราะเป็นประวัติการณ์ มาเป็นเพลงเร็ว จังหวะ สนุกสนาน แนวเพลงแบบ บอลลูนของ ญี่ปุ่นหน่ะค่ะ"

.............ร่างสูงไม่ใส่ใจสิ่งที่ร่างบางนำเสนอ

มัวแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง

ทำให้ร่างบางต้องการดึงความสนใจของร่างสูงกลับมา

และจึงตัดสินใจ ถามร่างสูง

"เอ่อ...มี อะไรเพิ่มเติมมั้ยค้ะ...ถ้าอยากให้ฉันปรับปรุงตรงไหน ก็บอกได้เลยน้ะค้ะ"

"อือ" ร่างสูงตอบเสียงรำคาญ.....ยังคงมองออกไปนอกหน้าต่าง

ร่างบางไม่ละความพยายาม

ยังไงวันนี้ก็ต้องได้ข้อมูลเกี่ยวกับงานเพิ่มบ้างหล่ะ

ร่างบางนึกในใจ

"แล้วเรื่องรูปแบบกับสถานที่ๆอยากถ่ายทำน่ะค่ะ...มีเคยคิดไว้บ้างมั้ยค้ะ"

ร่างบางตัดสินใจถามต่อไปแล้วหยิบออแกนไนซ์เซอร์ขึ้นมาเตรียมเก็บข้อมูล

"มันเป็นหน้าที่ของเธอไม่ใช่เหรอ นั่นหน่ะ..."

"เอ๊ะ................."

่ ไอ้....ฉันแค่คิดว่านายอาจอยากเลือกเองบ้างว่าจะทำงานที่ไหน จะได้สนุกในการทำงาน

โว้ยยย ....ทำบุญบูชาโทษจริงๆเชียว

ร่างบางที่รู้สึกหน้าเสียกับคำตอบของร่างสูง ตัดสินใจเปลี่ยนเรื่อง

"เอ่อ...แล้วเอ่อ ถ้างั้น สะดวกจะเริ่มงานพรุ่งนี้เลยมั้ยค้ะ"

"นี่...ฟังน้ะ...เธอมันก็แค่พนักงานฝึกหัด เพราะงั้น เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งว่าจะให้พวกชั้นทำงาน..วันไหนเมื่อไหร่เข้าใจมั้ย ห๊ะ" ร่างสูงที่อารมณ์เสียตั้งแต่เมื่อเช้าจึงระเบิดอารมณ์ใส่ร่างบางทันที

"อ่าววว...แล้วคุณยูโนวสะดวกเป็นวันไหนดีหล่ะค้ะ"

ร่างบางเองก็หมดความอดทนแล้วเช่นกัน

ตัดสินใจตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงแดกดัน 

"เทอเป็นครีเอทีฟ...ภาษาอะไรเนี่ย....เทอต้องเป็นคนจัดการเรื่องพวกนี้ไม่ใช่เหรอ เหอะ ก็นั่นแหละ ว่าแล้วเชียว พวกไร้ประสบการณ์.."

ร่างสูงเริ่มใส่อารมณ์กลับบ้าง เมื่อเห็นว่าร่างบางเองก็เริ่มมีน้ำโหเช่นกัน

"นี่คุณ"ร่างบางสั่นสะท้านด้วยความโกรธ 

"ทำไม....เธอจะทำไมชั้น รึเทอจะเถียงว่างานนี้มันไม่ใช่หน้าที่ๆเทอเองควรจะรู้อยู่แล้ว"

ร่างสูงยิ้มเยาะเมื่อเห็นร่างบางโกรธ พูดต่อไปด้วยน้ำเสียงยียวน

"นี่....ฉันทนไม่ไหวแล้วน้ะ...ถึงฉันจะเป็นนักศึกษา หรือว่าพนักงานฝึกหัด แต่ฉันก็เป็นครีเอทีฟผู้ดูแลงานโปรเจ็กนี้ แม้มันจะเป็นงานชั่วคราว แต่มันก็เป็นงานของฉัน เพราะฉะนั้นก็ให้เกียรติกันซะบ้างดิ"

มีด้วยเหรอ เกียรติหน่ะ ยัยแรงงานถูก

ความอดทนของร่างบางได้มาถึงขีดสุดแล้ว 

เธอวาดฝ่ามือไปที่ระดับหน้าของร่างสูง

แต่น่าเสียดายที่ร่างสูงคว้ามือของเธอไว้ทัน

ไม่อย่างงั้นตอนนี้หน้าของเค้าคงมีรองแดงมาประดับแล้วหล่ะ

ร่างสูงที่คาดไม่ถึงว่าร่างบางจะกล้าตบหน้าเค้า ก็บัลดาลโทษะ

กระชากร่างบางเข้ามาจูบอย่างดุเดือด 

ร่างสูงบดขยี้ริมฝีปากลงไปอย่างรุนแรงด้วยอารมณ์โกรธ 

ร่างบางดิ้นเร่าๆ ใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักใสร่างสูงตรงหน้าให้ออกห่างจากตน

"คุณ......."ร่างบางไม่แม้แต่จะร้องให้ ตอนนี้เธอโมโหคนตรงหน้ามากจริงๆ

เงื้อมือขึ้นมาเตรียมจะตบร่างสูงตรงหน้า แต่ก็ถูกผลักออก

เธอไม่มีสิทธิ์น้ะ...อย่าลืมหล่ะ ยัยคนชั่วคราว"

ไอ้บ้าๆๆๆๆ อ้ายยยยยยยยย ฉันเพศแม่น้ะแก..... เฮือกกก ไอ้บ้า ไอ้ถึก ไอ้มนุษย์หมีคอมแมนโด

ร่างบางได้แต่นึกในใจเพราะร่างสูงได้หนีออกไปจากห้อง ตั้งแต่ประโยคจบแล้ว

((แง้งงง นู๋อยากโดนหมีโมโหมั่งอ่ะ ห๋ม ฮะๆๆๆ- คนอ่าน))

((โหะๆๆๆ เสียใจเค้าเป็นของฉ้าน-ตังเม))

((=*= -คนเขียนกะคนอ่าน))

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

หลังจากประชุมกับยุนโฮเสร็จ เมก็ออกมาจากบริษัท และตรงไปที่คณะ อินด้า ที่เอส.เอ็น.ยูตามที่ได้สัญญากับน้องสาวไว้

"โว้ยยยยยย................งี่เง่าชะม้าดดด โอยยยย "ตังเมคร่ำครวญกับน้องสาวคนสนิท

ขณะที่กำลังวางแฟ้มประวัติงานของดงบังชิงกิลงข้างๆน้องสาว

"บ่นไรอ่า.............แม่"อี๋ที่งงกับอาการของพี่สาวจึงหันไปถาม

"ก็ไอ้หัวหน้าวงที่ฉันรับผิดชอบอยู่อ่าดิ....งี่เง่ามากเลย...ฮึ่ยยยยยย"ตังเมตอบพร้อมทำหน้าหน่ายๆ

"เห่อๆๆ ใจเย็นแม่...ดงบังอาไรนั่นไม่ใช่เหรอ กำลังป๊อบเลยไม่ใช่เหรอ ...หล่อมากเลยไม่ใช่เหรอ ไอ้คุณหัวหน้าที่ว่าเนี่ย"เกี๊ยมอี๋กล่าวพร้อมกับทำตาโต

"หล่อตงไหน...ทำเป็นเท่....สู้ทักกี้ชองชั้นไม่ได้สักนิด อั้ยยยยย ...ไอ้มนุษย์หมีคอมแมนโด" ตังเมทำหน้าเบ้ พร้อมเอ่ยชมดาราในดวงใจของตน

เห่อๆๆๆ..ทากิซาว่า ชิอน.มาทำอารายตงนี้ค้ะ 555+. เกี๊ยมอี๋เองก็รับมุกพี่สาวได้ดีทีเดียว ทำเอา พี่สาวยิ้มออก

555+ ถูกกกกกกกกก ............. แล้วนี่เรียนเสร็จแล้วเหรอ ตังเมยิ้มราวกับว่าลืมเรื่องร้ายที่พึ่งเกิดขึ้น

อ่าค่ะ.........ชิวโคตรเลยแม่........อาจารย์มาสั่งงานเฉยๆ หนูทำเสร็จแล้วด้วย หุหุหุ แล้วพรุ่งนี้อาจารย์บอกว่า จะให้มาทำต่อในคาบ โดดดีก่า โหะๆๆๆ ทำงานเสร็จแล้ว ไม่มีไรทำ ...แถมคืนนี้เฮียกับซ่อที่ร้านอาหารที่อี๋ทำงานให้น้ะ...ยังแอบปิดร้านชิ่งกลับไปแต่งงานกันด้วยแหละ กว่าจะกลับก็อีกสองอาทิตย์ ชิวววววว เกี๊ยมอี๋ยิ้มร่าเมื่อพุดถึงเวลาว่างที่พึ่งจะมีหลังจากย้ายมาเกาหลี

งี้ก็ว่างเลยดิตังเมถามน้ำเสียงตื่นเต้น

ไปทำงานเป็นเพื่อนแม่ม้ะ...ตังเมถามน้ำเสียงตื่นเต้น

อือๆไปดิ โหะๆๆ ไปศึกษางาน 555+เกี๊ยมอี๋เองก็ตอบอย่างตื่นเต้นไม่แพ้กัน

งั้นนี่เดี๋ยวกลับบ้าน......เลยป้ะตังเมหันไปถามเกี๊ยมอี๋ขณะเก็บของเตรียมกลับหอ

อื้อ....ว่าจะแวะไปรับแก้มที่ร้านก่อนเกี๊ยมอี๋พูดพลางเดินนำตังเม ไปที่หอพักและรอจนตังเมขึ้นห้องแล้วจึงแยกไป.....

++++++++++++++++++++++++

"ฮาโหลๆ พี่แทน อือๆ เรียบร้อย ร้านอยุ่ในล๊อตเต้เวิลดิ์อ่า "

"อือๆ"

"บั๊บบาย"

++++++++++++++++++++++++++++

"แก้มค้าบบบบ....อยากกินหนม"เกี๊ยมอี๋ตะโกนลั่นร้านขนมชื่อ มาริ ปังที่ทำงานของแก้ม ขณะที่เปิดประตูร้าน

"กินเรยๆ กินเรยค่า แก้มเลี้ยง..."แก้มบุ๋มหันมายิ้มให้เพื่อนสาวแล้วพาเพื่อนไปเลือกขนมในร้าน

โอ้โห...ไอโซเกี๊ยมอี๋ทำเสียงแหลม เมื่อได้ยินว่าแก้มจะเลี้ยง

ล้อเล่น...อี๋มารอรับกลับพร้อมกันอ่า...พอดีวันนี้ไม่ต้องไปทำงานเกี๊ยมอี๋หันไปยิ้มใสให้แก้มบุ๋ม ก่อนจะบอกจุดประสงค์ที่มาหา

อี๋กลับไปก่อนเถอะ...พอดีเรามีนัดอ่า..หึๆแก้มบุ๋มหันมาทำหน้าเจื่อน แล้วปฏิเศษแก้ม

อ้าา..จิงหรอ...เกี๊ยมอี๋กล่าวเสียงเซ็ง

อือๆไปก็ได้อี๋พูดน้ำเสียงงอนๆก่อนจะเดินออกจากร้าน

+++++++++++++++++++++++

ฮาโหลๆ พี่แทน อี๋จาเข้าไปที่คอนโดอ่า

ไช่ๆคนเดียว

อื้อๆ

โชคดีน้ะพี่...

บั๊บบาย

+++++++++++++++++++++++

ที่หน้าคอนโด

"I never let go (Never I) I'm gonna make a way (I'm gonna)
Oh I find ever-way (ตอ นา จี มา รา โย) แน พู มา เน ยอง วอน ฮี I never let go (Never I)
I'm gonna make a way (I'm gonna) Oh I find ever-way (ตอ นา จี มา รา โย) แน กยอ เท ซอ ยอง วอน ฮี"((เสียงโทรศัพท์ของอี๋))

ยอบอเซโยเกี๊ยมอี๋รับโทรศัพท์เสียงใส

...........................

ปลายสาย...เงียบ

ยอบอเซโยๆๆๆๆๆๆ แว้กกก มายม่ายตอบว้ะ เกี๊ยมอี๋เริ่มโวยวาย

.............................

แต่ปลายสายก็ยังคงเงียบ

............................

เกี๊ยมอี๋เลยเงียบดูบ้าง

พูดต่อดิและแล้วก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เกี๊ยมอี๋หันหลังมาดูว่า เขาคนนั้น เป็นใคร

แล้วเกี๊ยมอี๋ก็ต้องตกใจ....สุดขีดดด

เมื่อคนที่คิดถึงมาตลอด ได้มายืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว

เกี๊ยมอี๋ ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ร้องให้

ฮึก ฮืออออออออออออออออออ แทนๆๆๆๆๆ แทนจริงๆใช่มั้ยๆๆๆอารมณ์ของเกี๊ยมอี๋ดูจะสับสนไปหมด ทั้งดีใจ ทั้งตกใจปะปนกันมั่วไปหมด

เด็กโง่....ร้องทำไม......ไปกินข้าวกันเถอะแทนหัวเราะเบาๆก่อนจะลูบหัวเกี๊ยมอี๋เบาๆอย่างที่เคยทำเสมอ

ก่อนจะเดินนำหน้า เกี๊ยมอี๋ยังปรับอารมณ์ไม่ทัน และยังคงอึ้งอยู่จึงยังยืนทื่ออยู่ตรงนั้น

ปะ...ไปสิ.........ไม่ไปเองใช่มะแทนหัวเราะน้อยๆ พร้อมกันทำหน้าเจ้าเล่ห์

แทนอุ้มเกี๊ยมอี๋ขึ้นมาพาดบ่าไว้...แล้วเดินไปอย่างไม่สนใจเสียงร้องของอี๋

อ้ายยย.....แทน..ปล่อยเค้าลงน้ะ.....เกี๊ยมอี๋ยังคงร้องขอให้แทนวางเทอลง ไปตลอดทาง

++++++++++++++++++++++++++++++

ที่ล๊อตเต้ คาเฟ่

แปลกจัง...ทำไมร้านนี้เงี๊ยบเงียบ สวยก็สวย บรรยากาศก็ดี ทำไมไม่มีคนเรยอ่าเกี๊ยมอี๋หันไปถามแทน ด้วยใบหน้าสงใส

จะมีได้ไงหล่ะ...ก็วันนี้ร้านนี้เป็นของเราสองคนเพียงเท่านั้นแทนตอบสีหน้าเรียบ

ฮะแต่ยัยคนฟังนี่สิ เหวอไปแล้วล่ะค่ะ ทุกท่าน 0-0

ไม่ประทับใจเหรอ...เนี่ยเงินเก็บทั้งเดือนของเค้าเลยน้ะแทนหันมาถามน้ำเสียงกังวล เมื่อเห็นสีหน้าของแฟนสาว

เกี๊ยมหมี่อี๋ สาวน้อยผู้ร่าเริง ((บ้าบอ มากกว่าอ่า - คนเขียน)) กลายเป็นเด็กขี้แยทันทีที่อยู่ไกล้คนพิเศษของเธอ

ทุกสิ่งที่แทนทำดุเหมือนจะเรียกน้ำตาจากเกี๊ยมอี๋ไปได้ซะหมด ....น้ำตาแห่งความดีใจ

....น้ำตาแห่งความปลาบปลื้ม...

เห้ยยยย.....ร้องให้..ทำเพื่อออ...โอ๋ๆๆๆ ไม่ร้องน้าคนดีแทนงงกับร่างบางเล็กน้อย .........แต่ก็พอจะเข้าใจอารมณ์ของคนตรงหน้า

'........ซึ้งอ่ะดิ๊'

แทนนึกในใจแล้วยิ้มน้อยๆที่มุมปาก ขณะปาดน้ำตาให้ร่างเล็ก ((ปาดคอกันดีกว่า 55+ โรคจิตต - คนเขียน))

แทน...ขอบคุณน้าาาาาอี๋หันไปยิ้มตาหยีให้แทน *-*

อื้อ... ((>v<)) แทนเองก็ซ่อนตาดำไม่แพ้กัน

หันไปจับมืออี๋ เพื่อลากเข้าไปในร้านพร้อมกัน

โอ้ หิวๆๆๆ หิวจังไปกินกันเถอะน้ะอี๋แทนกล่าวน้ำเสียงตื่นเต้น

อื้อ ฮะๆๆๆเกียมอี๋ที่ขำกับการกระทำของคนตรงหน้าก็หัวเราะออกมา ก่อนจะเดินไปตามแรงของร่างสูง

อาหารมากมายถูกวางเรียงลงบนโต๊ะ ตรงกลางร้าน

บรรยากาศในร้านชวนให้ทั้งสองพุดคุยกันอย่างผ่อนคลาย

การสื่อสารของทั้งสองออกรสออกชาติในหลายอารมณ์...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว..........

จุ๊บส์ "

แต่แล้วร่างสูงก็กระทำการที่สร้างความแปลกใจให้ร่างบางอีกเช่นเคย........

แทนคว้ามือของเกี๊ยมอี๋ขึ้นมาแล้วประกบจูบลงไปอย่างอ่อนโยนนน.

"กะแล้วเรยว่าอี๋ต้องใส่สวย 55+

ร่างบางเริ่มสัมผัสถึงความร้อนที่ใบหน้า...ของตน

ในขณะที่ร่างสูงก็อายไม่แพ้กัน

ดึกแล้วกลับกันเถอะอี๋ เดี๋ยวพรุ่งนี้ แทนไปหาที่คอนโดน้ะ...

แทนหาเรื่องพูดกลบเกลื่อนความอาย

ประกอบกับเวลาที่ล่วงเลยมามากแล้ว

เกี๊ยมอี๋และแทนจึงเดินออกจากร้าน..........

+++++++++++++++++++++++++++++++++

ที่หน้าคอนโดของสามสาว

ขอบคุณน้ะ...แทนเกี๊ยมอี๋หันไปพูดกับแฟนหนุ่มด้วยรอยยิ้มสดชื่น

อื้อ........ *-*แทนที่รับฟังคำพูดนี้เท่าไรก็ไม่เบื่อสักที หันมายิ้มให้แฟนสาว

แทน...ขอโทษน้ะ ที่มีแต่เรื่องให้แทนทำให้ทั้งวันเลยเกี๊ยมอี๋ตัดสินใจพูดในสิ่งที่คั่งค้างอยู่ในใจของเทอมานาน ด้วยน้ำเสียงอู้อี้

อี๋ ยังไม่เคยทำอะไรเพื่อแทน........เรยขอโทษจริงๆน้ะเธอก้มหน้าลงต่ำเหมือนเด็กเล็กที่สารภาพผิดต่อครู

แทนขำน้อยๆกับการกระทำของแฟนสาว

เขาลูบหัวของเทอเบาๆก่อนจะตอบนางเอกของเราอย่างอ่อนโยนว่า

ใครบอก ก็อี๋เกิดมาเพื่อแทนแล้วใง

ว่าแล้วแแทนก็ได้โอกาศ

จุ๊บส์

ขโมยจูบนางเอกของเราซะอย่างงั้น

กู๊ด ไนท์ครับ

((โอยยย ไม่ไหว เน่า เงงก แต่งเองอ้วกเอง- คนเขียน))

เกี๊ยมอี๋ที่หน้าเจือสีเลือดขึ้นมาจากการกระทำของแฟนหนุ่ม

หลบหลีกเขาด้วยการผลักเขาออกน้อยๆ

ก่อนจะเดินหนีขึ้นห้องพักไปโดยไม่หันกลับมามอง

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เช้ววันรุ่งขึ้น

วันนี้นางเอกผู้น่าสงสารของเรา....เม มีภารกิจอันใหญ่หลวงคือปลุก((ใจ))หมีป่า ฮะๆๆๆ

นี่เธอ....กล้าดียังไงถึงโทรมาห๊ะเสียงหมีคอมแมนโดพึ่งตื่นคำรามผ่านสายโทรศัพท์

โทรมาปลุกคุนให้ลุกขึ้นมาทำมาหากินไง ....ฮึ่ยยยเสียงตอบรับของปลายสายก็สร้างอารมณ์ขุ่นมัวไม่แพ้กัน

' ฮึ่ยย....ถ้าไม่ใช่หน้าที่น้ะ..'

ร่างบางนึกในใจ

นี่รึว่าเธอหลงรักชั้นแล้วก็เรยอยากได้ยินเสียงชั้น ถึงได้โทรมาปลุกตั้งแต่6 โมงเนี่ย ก็ว่าและ หน้าตาอย่างเธอดุก็รู้แล้วว่าใจง่าย

ร่างสูงตอบด้วยน้ำเสียงยียวน

'โอโห...คิดมาด้ายยย...'ร่างบางนึกในใจก่อนจะกระแทกเสียงใส่แอนดีโฟนของตัวเอง

โอ้โห ...ไอ้คนหลงตัวเอง ไอ้พวกชอบดูถูกคนอื่น

ก็..ใช่ไง ชั้นก็ไม่ได้ดูอะไรผิดซักหน่อยนี่ 555+ร่างสูงที่ลุกจากเตียงแล้วเผลอยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นว่าร่างบางโมโห

'ฉัน...ไม่มีทางชายตาแลนายเด็ดขาด...ต่อให้นายเป็นรถไฟขบวนสุดท้ายก็เถอะ'

ร่างบางที่ทนไม่ไหวเผลอสบถคำพูดในใจออกมา

ผู้หญิงที่ชอบคุณนี่หน้าโง่จริงๆ

ห๊ะ.......เธอหมายความว่าไงร่างสูงตอบด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

ในขณะที่ร่างบางเริ่มยิ้มอย่างมีชัย...

อยากรู้เหรอ...ร่างบางตอบน้ำเสียงกวนประสาท

.......................

ไม่ปล่อยให้ร่างสูงได้มีเวลาคิดร่างบางรีบตัดบท

ถ้าอยากรู้ก็รีบมาทำงานน้ะคุณ....โฮะๆๆๆ

และวางสาย

'โฮะๆๆๆ....เสียใจน้ะน้องหมีขาวววว...อารมณ์ดีจริงๆเลย โฮะๆๆๆ'

ร่างบางยิ้มเยาะก่อนจะเดินออกจากบ้าน

((..-*- น่ากัวน้ะเนี่ยเจ๊- คนอ่าน))

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

หลังจากออกจากบ้านแล้ว เมก็มุ่งตรงไปที่คอนโดของสามสาวที่เหลือจิ๊ดอยู่คนเดียว

เพราะแก้มไปเรียนแต่เช้า

และอี๋ แหม...... คงรู้อยู่ช่ายมะค้ะผู้อ่าน

ออกไปกะแทนตั้งแต่เช้าแว้ววว

จิ๊ด เมเรียกจิ๊ดเสียงดังลั่นห้อง

0.0 คะ พี่เมเด็กสาวหันมาตอบเสียงเรียกหน้าเหวอ

ไปอยู่เป็นเพื่อนพี่น้ะๆๆๆๆๆเมคว้ามือจิ๊ดมาเขย่าๆ อ้อนน้องสาวเหมือนเด็กเล็กๆ

((พอเถอะ ป้าาาา - คนเขียน))

((พิกซี่.........อย่าอยู่เลยแก - ป้า))

((อ้า....แม่ นู๋ผิดไปแว้ววววว - คนเขียนนน))

((="=พักฟื้นน คนเขียนโดนป้าฆ่า))

ไม่อยากไปรับอารมณ์ไอ้มนุษย์หมีคอมแมนโดคนเดียวอ้า น้าาาาาาาาาา พลีสๆๆๆๆ>m<ป้าทำหน้าตาน่าสงสานเรียกร้องความเห็นใจจากจิ๊ด

อ่า ค่ะจิ๊ดหันมาตอบงงๆ

ปะ ไปกัน

แล้วตังเมแกก็ลากน้องสาวสุดเลิฟของเทอออกจากห้องไปด้วยความเร็วแสง

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ระหว่างทางบนรถแทกซี่

เอ่อ...ไอ้วงที่พี่ดูแลนี่ ชื่ออะไรน้ะค้ะจิ๊ดหันมาถามพี่สาวด้วยความสงใส

ดองกิมจิเมพูดออกมาอย่างรวดเร็ว ด้วยใบหน้าเจ็บแค้นเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน

ค๊ะจิ๊ดที่ได้ยินคำตอบไม่ชัดถึงกับเหวอ

อ๋อๆ ดงบังชิงกิจ๊ะเมตอบกลบเกลี่อนด้วยหน้าตาเลิกลั่ก

'ดงบังชิงกิๆๆๆๆๆ คุ้นจัง'

จิ๊ดนึกในใจแต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไรมาก

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตึกเอสเอ็ม 09:50

หลังจากที่ไม่ได้ข้อมูลอะไรจากตาหมีขาว

ตังเมก็ตัดสินใจนัดประชุมอีกครั้ง...

แต่ในครั้งนี้...เป็นการประชุมครบทั้งวง((เจ๊กลัวอานุภาพหมี่หื่น ฮะๆๆๆ - คนเขียน))

สวัดดีค่ะ วันนี้มากันครบ ช่ายไม้ค้ะตังเมถามสมาชิคที่มาแล้วเสียงใสเมื่อมาถึง

โดยที่มีสายตาหมีมองอย่างหมั่นใส้

ฮะ ตอนนี้ขาดฮีโร่กับแมกซ์น่ะครับ.....แต่เดี๋ยวก็คงมาถึงแล้วหล่ะฮะหนุ่นหน้ามน-คน-ซาลาเปาตอบอย่างเป็นมิตร

เดี๋ยวก็มาถึงแล้วหล่ะครับ...ฉันเพิ่งโทรพวกเค้าเมื่อกี้...เห็นบอกว่าอยู่บนถนนโดยมีหนุ่มผมซามูไรหันมาตอบอีกระรอก

งั้นตอนนี้ที่มีอยู่นี่...ชื่ออะไรกันเหรอค้ะ....ตังเมหันมาถามเสียงสดชื่นเมื่อเห็นความเป้นมิตรของทั้งสอง

โดยไม่ทันได้สังเกตถึงสายตาที่จ้องเอาเป็นเอาตายของใครบางคน((ไม่สังเกตหรือไม่สนใจกันแน่เจ๊ - คนเขียน))

จริงด้วยสิ ลืมบอกเรยครับ ผมซีอา จุนซู เรียกเซียก็ได้ครับซาลาเปาพูดพร้อมหันมายิ้มโลกละลายให้เม

((นอกใจรึจุนซู้ - แก้มบุ๋ม))

((เงิก ผมป่าน้ะแก้มม ((แอบกระพริบตาให้เม)) จิงๆน้าาาา - จุนซู))

ทุกอย่างยังอยู่ในสายตาของเอียหมีเป็นอย่างดี

"เฮ้ยยยยย...เบื่อเว้ยยย"หมีคำรามก่อนผลุนผลันออกจากห้อง

ปังงงง

ทิ้งให้มนุษย์สี่คนในห้องนั่งทำหน้ามึน

ไก่น้อย...เป็นผู้ยับยั้งอาการงงของทุกคนด้วยการแนะนำตัว

ผมปารค์ ยูชอน เรียก มิกกี้ก็ได้ฮะ ส่วยไอ้หมีบ้านั่น...มนุษย์ไก่ยิ้มส่งยิ้มน่ารักมาทางเมและแก้มบุ๋ม

((ไอ้ไก่บ้าาา จิ๊ดของช้านนเว่ยยย - เฮียแจ))

((เฮ่ยยย....รื้อเปรี้ยวเหรอ...- หมียุนๆ))

((เงกก โทษค้าบบบ พี่ชายย - ไก่ป๊อดดดดโหมดด))

((กระซิกๆ เมื่อไหร่นางเอกของผมจามาหล่ะ ฮืออ ((เหล่คนเขียน))- ไก่น้อย))

((แง๊วววว เด๋วมาค่า รอแป๊บๆ - คนเขียน))

((โหะๆๆๆ สบายยย มีแฟนน่าร้ากกก - ซาลาเปาแมน))

((เออ น่าไอ้โลมาไอคิวต่ำ - ไก่น้อย))

((เห่อๆๆ - คนเขียน))

ก่อนจะแนะนำตัวเสียงเข้ม ((ไก่เก๊ก ฮ่าๆๆๆ)) แต่ทำเสียงหน่ายๆที่ปลายประโยค

อ่า...ไม่เป็นไรค่ะ...ฉันรู้จักคุณยุนโฮแล้ว ตังเมกล่าวเขินๆ

((เฮ้ยย หลินฮุ่ยย อย่าหวั่นไหวดิ - เฮียหมีขาว))

((ชิส์ ช่วยไม่ได้ เฮียอยากโหดกะเค้าเอง ชิส์ๆๆๆ - หลินฮุ่ยย ))

ยินดีที่ได้รู้จัก น้ะค้ะ เซียจัง มิกกี้ ฉัน ชีเน่ค่ะ ชอง ชีเน่ ค่ะ((ชื่อได้ใจโคตร 555+-คนเขียน))

สาวน้อยหัวไปยิ้มอย่างสดใสให้สองคนนั้น ((เจ๊ นอกใจหมียุนเหรอ - คนเขียน))

ก่อนจะฝากเนื้อฝากตัวอย่างนอบน้อม

ฉันยังไงก็ยังใหม่สำหรับการทำงานอยู่เพราะงั้นช่วยชี้แนะด้วยน้ะค้ะ

อ่าคับ

ทำเอาสองคนนั้นหลงในความน่ารักของเจ๊ไปเลย

((เฮ่ยยยย พี่เม ซาลาเปาของนู๋น้าาาา - แก้ม))

((เมอ่า อย่าทำแบบนี้กะเค้าดิ เค้าผิดไปแล้วว - หมียุน((เอานิ้งชี้จิ้มกัน)) ))

เอ้อ ลืมแนะนำไปเลย นี่รุ่นน้องฉัน ชื่อ เม ฮีจินค่ะเมยิ้มสวยแล้วหันมาแนะนำน้องสาวที่นั่งทำตัวลีบอยู่ตรงนั้น

จิ๊ด ยิ้มแล้วก้มน้อยๆให้ทั้งสอง

เอ่อ หวัดดีฮะ จุนซูเอ่ยพร้อมส่งยิ้มน่ารักให้จิ๊ด ((จุนซู้ - แก้ม))((อึ๋ย เค้าป่าวน้าาา - ซาลาเปา))

หวัดดีครับพ่อไก่หันมาส่งสายตาเซ็กซี่ให้จิ๊ด

((ไอ้คุณยูชอนนน - แจจุงพร้อมเคียว))

((เงกก ป่าวน้ะพี่ชาย - ไก่สำนึกผิดโหมดด))

อ่าค่ะ หวัดดีค่ะจิ๊ดหันมาพยักหน้าก่อนยิ้มน้อยๆให้ทั้งสอง

++++++++++++++++++++++++

10:10

ปัง เสียงประตูดังขึ้น พร้อมร่างสูงของหนุ่มผิวสีน้ำผึ้ง แและเสียงโวยวายของเค้าคนนั้น

พี่ชาย........เร็วๆฮะ เดี๋ยวพี่ยุนโฮก็โมโหอีกหรอกหนุ่มน้อยหันไปทำเสียงลนลานใส่ใครบางคน

เอ่อ โทษคับที่มาสายยยหนุ่มน้อยกล่าวพร้อมใบหน้าสำนึกผิด ((ว้ายยย สำนึกผิดก็น่ารัก - คนเขียนสาวแตกโหมด))

อาจารย์ ........-*-หนุ่มน้อยทำหน้ามึนๆก่อนหันมาทักจิดเสียงอ่อย

เหวอออ พี่ชังมินนนจิ๊ดเองก็ตกใจไม่แแพ้กัน

ขณะนั้นเองก้มีเสียงเปิดประตูดังขึ้นอีกครั้ง

ปัง

((พวกแรงควาย จะปิดประตูดังๆกันอีกนานมะ - คนเขียน))

ร่างสูง((รึบางดี เห่อๆๆๆ))ที่เพิ่งเข้าห้องมา โวยวายใส่น้องชายที่เข้ามาก่อน ด้วยน้ำเสียงร่าเริง

อาไรของนายว้ะ...ชังมิน..ไม่รอๆ

เฮ้ยยยย...นายยยจิ๊ด ตะโกนออกมาเบาๆ

แต่ทว่าก็ดังพอที่ร่างสูงตรงหน้าและทุกคนบนโต๊ะจะได้ยิน

เอ๋ รู้จักกันเหรอตังเมหันไปถามน้องสาวน่ารักด้วยความสงสัย

เอ๋...เอ่อ อือจิ๊ดตอบน้ำเสียงไม่มั่นใจ

พร้อมกับรอยยิ้มพึงพอใจในคำตอบของคนหน้าหวาน

++++++++2 be continued++++++++